***

Ἱερώτατοι ἀδελφοί Ἱεράρχαι,

Ἐξοχώτατε κύριε Πρόεδρε,

Ἐξοχώτατοι καί Ἐντιμότατοι ἐκπρόσωποι τῶν Ἀρχῶν,

Ἐλλογιμώτατοι, κύριε Πρύτανι, κύριοι Ἀντιπρυτάνεις, κύριε Κοσμῆτορ καί κύριοι Πρόεδροι τῶν δύο Τμημάτων τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς,

Ἐντιμολογιώτατοι, κύριε Πρόεδρε τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Ἀδελφότητος «Παναγία ἡ Παμμακάριστος» καί λοιπά μέλη αὐτοῦ, 

Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες Ὀφφικιάλιοι τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας,

Ἐκλεκτοί προσκεκλημένοι,

Κυρίαι καί κύριοι,

Σᾶς καλωσορίζομεν ἐγκαρδίως εἰς τήν ἀποψινήν ἑόρτιον Σύναξιν, τήν ὁποίαν διοργανώνει ἡ Ἀδελφότης Ὀφφικιαλίων «Παναγία ἡ Παμμακάριστος» ἐπί τῇ εἰσόδῳ εἰς τό νέον ἔτος, τό ὁποῖον εὐχόμεθα διά πάντας ὑμᾶς καί τούς ἠγαπημένους σας, εὐλογίαις τοῦ Ἁγίου Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, αἴσιον, ὑγιηρόν, καλλίκαρπον καί πλῆρες ἄνωθεν δωρημάτων.

Σεμνύνεται ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία διά τούς Ὀφφικιαλίους της. Ἐν τῷ προσώπῳ ὑμῶν, Ἐντιμολογιώτατοι, ἔχομεν ἀφωσιωμέ-νους καί δυναμικούς συνεργάτας καί συναγωνιστάς εἰς τό κοινωνικόν καί πολιτιστικόν ἔργον τῆς Ἐκκλησίας, εἰς τήν γενικωτέραν ἐγκόσμιον μαρτυρίαν της καί εἰς τήν σχέσιν της μέ τούς θύραθεν θεσμούς. Γνωρίζομεν τό Ὀρθόδοξον φρόνημα, τήν πιστότητά σας εἰς τάς παραδόσεις τοῦ Γένους, ἐκτιμῶμεν τήν φιλάνθρωπον διάθεσιν καί τό σύγχρονον πνεῦμα σας. Ὁ Πατριάρχης σας σᾶς εὐλογεῖ καί προσεύχεται δι᾿ ὑμᾶς καί τούς οἰκείους σας.

Σᾶς προτρέπομεν, ἀγαπητοί Ἄρχοντες, νά ἐπισκέπτεσθε τό καθ᾿ ἡμᾶς Ἱερόν Κέντρον ἐν τῇ Βασιλίδι τῶν Πόλεων, ὅπου φυλάσσομεν ἐν ὑπομονῇ πολλῇ καί ἐν δυνάμει Θεοῦ, ὅσα παρελάβομεν ἐκ τῶν Πατέρων ἡμῶν. Ἡ παρουσία σας δίδει μεγάλην χαράν εἰς ἡμᾶς τούς ἐν Φαναρίῳ, καί εἶναι βέβαιον ὅτι καί ἐσεῖς ζῆτε συγκινήσεις καί βιώματα ἐπιστροφῆς εἰς τάς ρίζας, εἰς ἱερούς καί οἰκείους τόπους, ὅπου οἱ Ἄρχοντες Ὀφφικιάλιοι προκάτοχοί σας κατά τούς Βυζαντινούς χρόνους, προσέφερον πολυτίμους ὑπηρεσίας, μετά δέ τήν Ἅλωσιν ἦσαν ἀναντικατάστατοι ὑποστηρικταί τοῦ πολυδιαστάτου ἔργου τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας καί πρόθυμοι ἀρωγοί εἰς τήν διάσωσιν τῶν Ὁσίων καί τῶν Ἱερῶν τοῦ Γένους.

Ἐκτιμῶμεν μεγάλως τήν σπουδαίαν συμβολήν τῆς Ἀδελφότητος «Παναγία ἡ Παμμακάριστος» εἰς τά καθ᾿ ἡμᾶς κατά τόν σχεδόν τριακονταπενταετῆ βίον αὐτῆς. Ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Προέδρου, Ἐντιμολογιωτάτου Ἄρχοντος Ἐξάρχου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου καί Οἰκουμενικοῦ Μεγάλου Εὐεργέτου κυρίου Ἀθανασίου Μαρτίνου, ἐκφράζομεν τήν ἐμπιστοσύνην καί τήν εὐαρέσκειαν τῆς ἡμῶν Μετριότητος πρός τό παρόν Διοικητικόν Συμβούλιον τῆς Ἀδελφότητος. Εὐχαριστοῦμεν, ἐπίσης, τόν ἰσόβιον Ἐπίτιμον Πρόεδρον τῆς Ἁδελφότητος Ἄρχοντα Ὀρφανοτρόφον κύριον Γεράσιμον Φωκᾶν διά τήν ὀργάνωσιν καί τήν φιλοξενίαν τῆς ἀποψινῆς ὡραίας ἐκδηλώσεως καί δι᾿ ὅσα συνεχίζει νά προσφέρῃ διά τῶν προθύμων συνεργατῶν, ὁμοῦ μετά τοῦ Ἄρχοντος Πρωτεκδίκου κ. Ἰωάννου Ρέτσου, Διευθύνοντος Συμβούλου τῆς Ἑταιρείας Electra Hotels. 

Ποτέ τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον δέν ἐθεώρησεν ὅτι ἡ κλειστότης καί ἡ ἐσωστρέφεια εἶναι συνεπής ἔκφρασις καί ἐφαρμογή τῆς παραδόσεως καί τοῦ ἤθους τῆς Ἐκκλησίας. Ἐξ ἄλλου, ὅπου αὐτή ἡ ἀδιαφορία διά τόν κόσμον ἐφηρμόσθη δέν ὠφέλησεν οὔτε τόν κόσμον οὔτε τήν Ἐκκλησίαν. Ἡ ἄποψις ὅτι ὁ ρόλος τῆς Ἐκκλησίας εἶναι νά ἀσχολῆται ἀποκλειστικῶς μέ τά πνευματικά ζητήματα καί ὅτι δέν ἔχει λόγον περί τῆς πορείας τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων εἶναι ὅλως ἀνερμά-τιστος, ἀφοῦ ἀγνοεῖ τήν ἱστορίαν, τήν μοναδικήν μαρτυρίαν φιλανθρωπίας καί ἀδελφοσύνης τήν ὁποίαν ἔδωκεν ἡ Ἐκκλη-σία, ἀλλά καί τήν σύγχρονον δημοσίαν παρουσίαν της. 

Ποτέ ἡ Ἐκκλησία μας δέν ἠγνόησε τά σημεῖα τῶν καιρῶν, δέν ἀδιαφόρησε διά τά προβλήματα καί τάς θετικάς προοπτι-κάς κάθε ἐποχῆς, τάς ἀντιφάσεις καί τάς προόδους τοῦ πολιτισμοῦ καί τῶν πολιτισμῶν. Καί σήμερον, ἡ Ὀρθόδοξος πίστις παραμένει πηγή ἐμπνεύσεως καί δημιουργίας εἰς ὅλας τάς πτυχάς τῆς κοινωνικῆς ζωῆς. Ἐξ ἄλλου, ἄνευ ἀναφορᾶς τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων εἰς τόν Θεόν ὡς ὑπερβατικόν σημεῖον ἀναφορᾶς, αὐτά κινδυνεύουν νά μετατραποῦν εἰς συνονθύλευμα ἀλληλοσυγκρουομένων στοιχείων καί ἀλληλο-αναιρουμένων ἰδιαιτεροτήτων. Ἔχει γραφῆ ὅτι ἡ λήθη τῆς ὑπερβατικῆς διαστάσεως ὁδηγεῖ εἰς ἄμβλυνσιν τῆς αἰσθήσεως διά τό ἀπαραβίαστον τῆς ἀνθρωπίνης ἀξιοπρεπείας. 

Προφανέστατα, δέν ὑπάρχει τέλος τοῦ ἀγῶνος δι᾿ ἕνα καλύτερον καί δικαιότερον κόσμον. Ἡ Ἐκκλησία καλεῖται, εἰς κάθε ἐποχήν νά ἀρθρώσῃ τήν ἰδικήν της φιλάνθρωπον μαρτυρίαν, νά προβάλῃ τό χριστιανικόν δέον περί τοῦ ἀνθρώπου, νά τονίσῃ ὅτι εἰς τήν ὕπαρξίν μας ὑπάρχουν διαστάσεις ἀπρόσιτοι εἰς τήν ἐπιστημονικήν γνῶσιν, νά ὑπενθυμίσῃ τήν ἠθικήν καί κοινωνικήν εὐθύνην τῶν φορέων τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας καί τῆς οἰκονομίας. 

Ἡμεῖς, καθ᾿ ὅλην τήν τριακονταπενταετῆ Πατριαρχίαν μας, ὁμοῦ μετά τῶν λειτουργικῶν καί ποιμαντικῶν εὐθυνῶν μας, ὡς διακόνου τοῦ χριστωνύμου πληρώματος ἐν τῇ Πόλει καί ἐν ἁπάσῃ τῇ δεσποτείᾳ Κυρίου, ἐν τῷ θεανδρικῷ μυστηρίῳ καί διά τῶν ἱερῶν μυστηρίων τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πνευματικῶς καί ἀγαπητικῶς, ἀνελάβομεν ποικίλας πρωτοβουλίας, κοινωνικάς, πολιτικάς, πολιτισμικάς, οἰκουμε-νικάς καί διαθρησκειακάς. Διεκηρύξαμεν, ὅτι τίποτε δέν δικαιολογεῖ τήν προσβολήν τῆς ἱερότητος τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, ὅτι δυνάμεθα νά ζήσωμεν εἰς τόν κόσμον χωρίς νά τόν καταστρέφωμεν. Ἠγωνίσθημεν διά τήν εἰρήνην καί τήν καταλλαγήν. Ἐνημερώσαμεν τήν Τουρκικήν κοινήν γνώμην διά τήν ταυτότητα καί τήν ἀποστολήν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, διά τήν σημασίαν τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς Ἱερᾶς Θεολογικῆς Σχολῆς Χάλκης καί τῆς παρουσίας τῆς Ρωμιοσύνης εἰς τήν ἱστορικήν κοιτίδα της. 

Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες, ἐκλεκτοί παρόντες,

Μέσα εἰς ἕνα κόσμον, ὅπου ἠχεῖ ἡ κλαγγή τῶν ὅπλων, τά δέ τεκταινόμενα παγκοσμίως προοιωνίζονται νέας περιπετείας εἰς τό μέλλον, ἡμεῖς οἱ πιστοί στρεφόμεθα πρός τόν «Ἄρχοντα τῆς εἰρήνης», ταπεινοί ἱκέται τῆς χάριτος Αὐτοῦ, ἐν ἀδιασείστῳ βεβαιότητι, ὅτι ἡ Ἁγία Του Ἐκκλησία θά παραμένῃ εἰς τούς αἰῶνας τόπος καί τρόπος ἀνακαινισμοῦ καί ἁγιασμοῦ τοῦ ἀνθρώπου καί τοῦ κόσμου, πρόγευσις τῆς πεπληρωμένης χαρᾶς τῆς Βασιλείας τῶν Ἐσχάτων.

Ἐν τῷ πνεύματι τούτῳ, ἐκφράζοντες καί αὖθις τήν χαράν τῆς ἡμῶν Μετριότητος διά τήν συμμετοχήν πάντων ὑμῶν εἰς τήν εὐφρόσυνον ταύτην ἐκδήλωσιν καί διά τήν πρόσωπον πρός πρόσωπον κοινωνίαν, καλωσορίζομεν ὁλοθύμως τόν ἐπίσημον ὁμιλητήν τῆς Συνάξεώς μας Ἐξοχώτατον κύριον Εὐάγγελον Βενιζέλον, ἐπιφανῆ πολιτικόν καί σοφόν πανεπιστημιακόν διδάσκαλον, ὁ ὁποῖος θά ἀναφερθῇ ἐπικαίρως εἰς τήν «Μαρτυρίαν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἐν μέσῳ τῶν συγχρόνων γεωπολιτικῶν ἐξελίξεων καί προκλήσεων». Κύριε Πρόεδρε, σᾶς εὐχαριστοῦμεν διά τήν τιμητικήν παρουσίαν σας καί, εὐρύτερον, δι᾿ ὅσα προσφέρετε εἰς τόν δημόσιον βίον, εἰς τήν Νομικήν Ἐπιστήμην καί εἰς τήν Ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Μεγάλην Ἐκκλησίαν.

Ὡς εὖ παρέστητε! 

Εὐχαριστοῦμεν καί πάλιν πάντας ὑμᾶς!