* * *

Ἐξοχωτάτη,

Μέ αἰσθήματα χαρᾶς ἐκφράζομεν ἐκ μέσης καρδίας τάς θερμάς εὐχαριστίας τῆς ἡμετέρας Μετριότητος καί τῆς τιμίας Συνοδείας μας πρός τήν ὑμετέραν Ἐξοχότητα διά τήν εὐγενῆ πρόσκλησιν εἰς τήν στέγην τῆς Πρεσβείας τῆς Ἑλλάδος ἐν Βουκουρεστίῳ. Ἰδιαιτέραν πνευματικήν εὐφροσύνην καί συγκίνησιν προεκάλεσεν εἰς ἡμᾶς ἡ Παράκλησις εἰς τόν Ἅγιον Μεγαλομάρτυρα Δημήτριον τόν Μυροβλύτην ἐν τῷ ἱστορικῶ περικαλλεῖ Ναῷ τῆς Πρεσβείας σας. 

Ὁ Ἅγιος Δημήτριος ἀγαπᾶται μεγάλως ὑπό τῶν Ὀρθοδόξων. Ἀναρίθμητοι πιστοί προστρέχουν εἰς τήν πόλιν τοῦ μαρτυρίου του, εἰς τόν μεγαλοπρεπῆ Ναόν του ἐν Θεσσαλονίκῃ, διά νά προσκυνήσουν τά τίμια λείψανα τοῦ «συμπαθεστάτου Μάρτυρος τοῦ Κυρίου» καί νά ἐκζητήσουν τήν βοήθειάν του καί τήν πρός Κύριον μεσιτείαν του. Πολλοί ἱεροί Ναοί, εἰς τόν Ὀρθόδοξον κόσμον, εἶναι ἀφιερωμένοι εἰς τόν Ἅγιον Δημήτριον. Τήν Βασιλεύουσαν τῶν πόλεων κοσμοῦν πέντε ἐπιβλητικοί Ναοί τοῦ Ἁγίου. Πανταχοῦ, ὁ Ἅγιος Δημήτριος «διαλάμπει τοῖς πέρασιν, ἐξ ἀνεσπέρου φωτός λαμπόμενος, καί τῷ ἀδύτῳ φωτί τερπόμενος», καταυγάζεται , ὅπως ὅλοι οἱ Μάρτυρες τῆς πίστεώς μας, ἀπό τό ἀνέσπερον φῶς τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ, κατά τόν λόγον Αὐτοῦ: «Ἐγώ φῶς εἰς τόν κόσμον ἐλήλυθα» (Ἰωάν. ιβ’, 46). «Τῶν ἁγίων τά κατορθώματα ἀναφαίρετα καί ἀκαταγώνιστα», θεολογεῖ ὁ ἐν Ἁγίοις Προκάτοχος τῆς ἡμῶν Μετριότητος Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, καί προσθέτει: «Τό δέ αἴτιον, Θεός ἐστιν ὁ ταύταις ἐνοικῶν ταῖς ψυχαῖς» (PG 50, 670). 

Τό γεγονός ὅτι εἰς τήν Πρεσβείαν τῆς Ἑλλάδος εδώ ὑπάρχει Ἱερός Ναός, ὁ ὁποῖος καθ᾿ ἑαυτόν ἐκπροσωπεῖ καί ἐκφράζει ὅλας αὐτάς τάς ἀληθείας, ἔχει βαθύτατον συμβολισμόν καί διατρανώνει τήν οὐσιαστικήν ἑνότητα τῆς ἱστορικῆς πορείας καί τῆς ταυτότητος τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Εἶναι βέβαιον ὅτι ἡ συνάντησις καί ἡ δημιουργική σύζευξις Ἑλληνισμοῦ καί Χριστιανισμοῦ, ἡ ὁποία ὀρθῶς ἐχαρακτηρίσθη ὡς «θαῦμα», ἐνεπλούτισε τόσον τόν Χριστιανισμόν, ὅσον καί τόν Ἑλληνισμόν. «Ὁ Ἑλληνισμός προσέλαβε αἰώνιο χαρακτήρα στήν Ἐκκλησία· ἔχει ἐνσωματωθεῖ σ᾿ αὐτήν τή δομή τῆς Ἐκκλησίας ὡς αἰώνια κατηγορία τῆς χριστιανικῆς ὑπάρξεως», γράφει ὁ μακαριστός σπουδαῖος θεολόγος π. Γεώργιος Φλωρόφσυ. Ἀπό αὐτήν τήν δημιουργικήν σύνδεσιν τρέφεται ἡ ἰδιοπροσωπία τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ὅπου ἀνήκουν τά περίλαμπρα μάρμαρα τῶν ἀρχαίων μνημείων καί οἱ βυζαντινοί ναοί πού κρατοῦν ἀνοικτή τήν πύλην τοῦ οὐρανοῦ, τά κείμενα τῶν ἀρχαίων φιλοσόφων καί τῶν Τραγικῶν, ὅπως καί ἡ Καινή Διαθήκη καί τά συγγράμματα τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, ἀπαράμμιλα μνημεῖα τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης. 

Ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς ἀλληλοπεριχωρήσεως Ἑλληνισμοῦ καί Χριστιανισμοῦ ὁ ἀρχαῖος ἀνθρωπισμός ἀπέκτησε σαφῆ κοινωνικόν καί κοινοτικόν προσανατολισμόν. Ἡ ἱστορία τῶν κοινωνικῶν ἰδεῶν καί τοῦ πολιτισμοῦ τῆς ἀλληλεγγύης εἶναι ἀδύνατον νά γραφῇ ἄνευ ἀναφορᾶς εἰς αὐτήν τήν σπουδαίαν παράδοσιν. Ἐξ ἄλλου, ἡ ἰδία ἡ ζωή τῆς Ἐκκλησίας ἀποτελεῖ νίκην ἐναντίον ὅλων τῶν δυνάμεων, αἱ ὁποῖαι ἀπειλοῦν καί σήμερον τάς γνησίας ἀνθρωπιστικάς παραδόσεις, τήν ἀκεραιότητα τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος, τήν κοινωνικήν εἰρήνην καί τόν σεβασμόν τῆς ἱερότητος τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου. Ὄντως, ὁ «βαπτισμένος Ἑλληνισμός» εἶναι ὅ,τι τιμαλφέστερον ἔχει νά προσφέρῃ τό Γένος μας ὡς πρότασιν ζωῆς εἰς τόν σύγχρονον κόσμον.    

Αὐτάς τάς ἀξίας διατρανώνει διά τῆς μαρτυρίας καί τῶν πρωτοβουλιῶν του τό Οἰκουμενικόν μας Πατριαρχεῖον. Ἡ Μεγάλη του Χριστού Ἐκκλησία μεριμνᾷ διά τήν χρισοτερπῆ πορείαν τῶν ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων, ἐξαγγέλλει τό Εὐαγέλιον τῆς ἐν Χριστῷ ἐλευθερίας, ἀγωνίζεται διά τήν προάσπισιν τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου, διά τήν προαγωγήν τοῦ διαχριστιανικοῦ διαλόγου, τῆς προσεγγίσεως μεταξύ λαῶν, θρησκειῶν καί πολιτισμῶν, καί διά τήν προστασίαν τῆς δημιουργίας.

Τιμιώτατοι ἀδελφοί Ἱεράρχαι,

Ἐξοχωτάτη, ἀγαπητοί συμπροσευχόμενοι

Τό ἑλληνικόν πνεῦμα καί τό χριστιανικόν ἦθος, ἐν τῇ ἑνότητι καί οἰκουμενικότητί των, διευρύνουν τούς ὁρίζοντας καί προάγουν τήν ἰδέαν ἑνός κορμοῦ κοινῶν θεμελιωδῶν ἀξιῶν ὡς βάσεως διά τήν παγκόσμιον εἰρήνην καί τήν συνεργασίαν. Εἰς τό πρόσωπόν σας, κυρία Πρέσβυ, βλέπομεν καί τιμῶμεν ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν καί ὑπερασπίζονται αὐτάς τάς ἀξίας καί αὐτήν τήν κομβικήν ἀποστολήν. 

Ἐν τῷ πνεύματι τούτῳ, εὐχαριστοῦντες ἅπαξ ἔτι διά τήν τιμητικήν πρόσκλησιν, εὐχόμεθα εἰς ὑμᾶς ὑγείαν καί πᾶσαν ἄνωθεν εὐλογίαν πρός εὔκαρπον συνέχισιν τοῦ λίαν υπευθύνου ἔργου σας, ἐπικαλούμενοι ἐπί τήν ὑμετέραν Ἐξοχότητα καί τούς εκλεκτούς συνεργάτας σας, πρεσβείαις τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου τοῦ Μυροβλύτου, τήν πλουσιόδωρον  χάριν καί τό ἄπειρον ἔλεος τοῦ Θεοῦ τῆς σοφίας καί τῆς ἀγάπης.  

________

Φωτό: Νίκος Παπαχρήστου