* * *

Ἱερώτατε Μητροπολῖτα Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεε,

Τιμιώτατοι ἀδελφοί Ἱεράρχαι,

Ἐντιμότατε κύριε Γεώργιε Ἀποστολόπουλε, ἐμπνευστά καί ἱδρυτά τοῦ Διαβαλκανικοῦ Ἰατρικοῦ Κέντρου Θεσσαλονίκης καί μέχρι πρότινος Πρόεδρε τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ὁμίλου «Ἰατρικόν Ἀθηνῶν», μετά τῶν ἀξιεπαίνων συνεργατῶν σας, 

Ἐλλογιμώτατε Δόκτορα Βασίλειε Ἀποστολόπουλε, νέε Πρόεδρε τοῦ Ὁμίλου,

Κυρίες καί Κύριοι, 

Ὁ ἐγκαινισμός ἑνός Ναοῦ ἀποτελεῖ τή σημαντικώτερη στιγμή στήν ἱστορία του, ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει καί στή ζωή τοῦ ἀνθρώπου μέ τό Ἅγιον Βάπτισμα, τό ὁποῖο τόν καθιστᾶ δοχεῖο τῆς θείας χάριτος. Κατά τήν ἡμέρα τῶν Ἐγκαινίων, ὁ Ναός τοῦ Θεοῦ καθαγιάζεται καί καθίσταται γέφυρα πού συνδέει τόν Θεό μέ τόν ἄνθρωπο καί τόν ἄνθρωπο μέ τόν Θεό. 

Καί ἐν προκειμένῳ, ὅταν ὁ Ναός δέχεται τίς προσευχές καί τά δάκρυα πονεμένων καί πασχόντων ἀδελφῶν μας, ὅπως ὁ ἱερός αὐτός Ναός τοῦ Μεγαλομάρτυρος Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου, τοῦ ἰατροῦ τῶν ἀσθενούντων, καθώς γλαφυρότατα ὁμολογεῖ τό Ἀπολυτίκιό του, τότε ἡ προσευχή καθίσταται ἰσχυρότερη καί οὐσιαστικώτερη. 

Διότι ὁ πόνος, αὐτός ὁ ἀχώριστος σύντροφος τοῦ μεταπτωτικοῦ ἀνθρώπου, συνοδοιπορεῖ μαζί του ἀπό τήν πρώτη στιγμή τῆς ζωῆς του ἕως τήν ὁλοκλήρωση τῆς ἐπίγειας πορείας του, μεταμορφώνει τήν προσευχή σέ δύναμη ψυχῆς, ὥστε νά δύναται νά σταθῇ ὄρθιος ἐνώπιον κάθε δοκιμασίας. «Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου. Ἡ γάρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται» (Β’ Κορ. ιβ’, 9), ὁμολογεῖ ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Παῦλος. 

Ὁ θαυματουργός Ἅγιος Γεώργιος, ὁ ὁποῖος τιμᾶται ὅλως ἰδιαιτέρως καί στήν καθέδρα τῆς Μητρός Ἐκκλησίας, στό ἱστορικό καί ὁλόφωτο Φανάρι, καθίσταται ἐγγυητής τῆς καταθέσεως τῆς ἐλπίδος τῶν πονεμένων ψυχῶν πρός τόν Θεό, οἱ ὁποῖες ἀναζητοῦν καί βρίσκουν τήν ἴαση καί τήν παρηγορία στόν χῶρο τοῦ νοσοκομείου, ὅπως ἐν προκειμένῳ στό Διαβαλκανικό Ἰατρικό Κέντρο Θεσσαλονίκης. Ἐκεῖ, ὅπου οἱ θεράποντες ἰατροί, τό νοσηλευτικό προσωπικό καί ὅλοι ὅσοι διακονοῦν τόν ἄνθρωπο, δίνουν καθημερινά τόν ἀγῶνα τους, ὥστε νά σωθοῦν ζωές, νά ἀνακουφίσουν τόν πάσχοντα ἀδελφό μας καί, σύν Θεῷ, νά τόν ὁδηγήσουν στή θεραπεία καί στήν ἐλπίδα. 

Ἐκλεκτοί παρόντες,

Γιά τούς Χριστιανούς, ἡ θεραπεία δέν εἶναι ἁπλῶς μία προσωρινή ἐπικράτηση ἐπάνω στήν ἀσθένεια, ἀλλά πρόγευση τῆς τελικῆς νίκης τῆς ζωῆς ἀπέναντι στή φθορά καί τόν θάνατο. Αὐτή ἡ θεώρηση δίνει στό ἔργο τῶν ἰατρῶν καί στή διαδικασία τῆς ἴασης ὑπερβατική ἀναφορά, ἡ ὁποία εἶναι πάντοτε εὐεργετική γιά τά ἀνθρώπινα πράγματα. Ὁ πνευματικός προσανατολισμός ὁπλίζει τόν ἰατρό μέ σθένος καί τόν ἀσθενῆ μέ ἐλπίδα, καί ἐνισχύει ἀμφοτέρους στήν ἀντιμετώπιση τῶν ὁριακῶν καταστάσεων τῆς ζωῆς. 

Χριστιανική πίστη καί ἐπιστημονική γνώση εἶναι συνεργοί στήν διακονία τοῦ ἀνθρώπου. Μάλιστα, ἡ χριστιανική προσέγγιση τῆς ὑγείας καί τῆς νόσου ὁμοιάζει μέ τίς σύγχρονες ὁλιστικές προσεγγίσεις στό πλαίσιο τῆς ἰατρικῆς, ὅπου ὑγεία καί ἀσθένεια δέν θεωροῦνται μόνον ὡς καλή ἤ κακή λειτουργία τῆς ψυχοσωματικῆς μηχανῆς «ἄνθρωπος» καί ὁ ἀσθενής δέν προσεγγίζεται ὡς ἀπρόσωπη μονάδα.

Ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾷ ἐξόχως τό ἰατρικό λειτούργημα, μέσα στό ὁποῖο διαφυλάσσεται ἡ ἀνεκτίμητη ἀξιακή παρακαταθήκη τῆς Ὀρθοδοξίας. Σέ αὐτό τό πνεῦμα, τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καθιέρωσε μία ἐκκλησιαστική ἑορτή, τόν μήνα Ὀκτώβριο, πρός τιμήν τῶν Ἁγίων Ἰατρῶν. Συγκεκριμένα, ἡ πλησιέστερη πρός τήν 17^η καί 18^η Ὀκτωβρίου Κυριακή, πρός τή Σύναξη δηλαδή τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων Κοσμᾶ καί Δαμιανοῦ καί τή μνήμη Ἁγίου Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ ἀντίστοιχα, ἑορτάζεται ὡς ἡμέρα «Συνάξεως πάντων τῶν Ἁγίων Ἰατρῶν». Ὅταν ἀπευθυνόμαστε σέ ἰατρούς καί νοσηλευτές, τούς προτρέπομε νά τιμοῦν αὐτήν τήν ἑορτή τῶν Ἁγίων Προστατῶν τους. Αὐτό προτείνουμε καί σέ ἐσᾶς.   

Ἀγαπητέ μας κύριε Ἀποστολόπουλε, 

Μέ ἰδιαίτερη χαρά, τελέσαμε σήμερα τά ἐπίσημα ἐγκαίνια τοῦ περικαλλοῦς αὐτοῦ Ἱεροῦ Παρεκκλησίου, τό ὁποῖο ἐκ θεμελίων ἀνοικοδομήθηκε μέ μέριμνα δική σας, καί τῶν οἰκογενῶν καί συνεργατῶν σας, πρός ἁγιασμό καί ἐνίσχυση τῶν πασχόντων συνανθρώπων μας, ἀλλά καί πρός εὐλογίαν τοῦ συνόλου τοῦ προσωπικοῦ – διοικητικοῦ, ἰατρικοῦ, καί νοσηλευτικοῦ. 

Ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, διά τοῦ Προκαθημένου της, σᾶς συγχαίρει καί σᾶς ἐκφράζει τήν εὐαρέσκειά της γιά τήν πρωτοβουλία σας αὐτή, ἀλλά καί συνολικά γιά τό φιλογενές ἔργο σας. Θαυμάζουμε τό ἐπιβλητικό κτήριο τοῦ Διαβαλκανικοῦ Ἰατρικοῦ Κέντρου, τό ὁποῖον, ὅπως πληροφορούμεθα, πληροῖ καί ὅλες τίς σύγχρονες περιβαλλοντικές προδιαγραφές. Ἀξίως καί δικαίως ἔχει κερδίσει τήν ἐμπιστοσύνη τοῦ λαοῦ τῆς Θεσσαλονίκης καί τῶν εὐρυτέρων περιοχῶν τῆς Μακεδονίας καί τῆς Θρᾴκης, καθώς ἐπίσης συνανθρώπων μας ἐν ἀσθενείᾳ ἀπό γειτονικές χῶρες. Ἐκτιμοῦμε δέ τό γεγονός ὅτι αὐτό τό θεραπευτήριο εἶναι ἀναπόσπαστα συνδεδεμένο, σέ ἕνα διαρκῆ διάλογο, μέ τό ἄρτι ἐγκαινιασθέν θεραπευτήριο ψυχῶν, τόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Γεωργίου. 

Εὐχόμεθα, λοιπόν, ὁ Σωτήρ τοῦ κόσμου Χριστός ἀφ ἑνός νά χαρίζῃ ψυχική καί σωματική ὑγεία σέ ὅλους τούς νοσηλευομένους ἀσθενεῖς καί νά στηρίζῃ τούς οἰκογενεῖς τους, καί ἀφ᾿ ἑτέρου νά ἐνισχύῃ τό ἰατρικό καί νοσηλευτικό προσωπικό στό πολυδιάστατο, πολυεύθυνο καί εὐλογημένο ἔργο του. Γένοιτο!

Ὅλα τά καλά τοῦ Θεοῦ γιά ἐσᾶς, προσφιλέστατε κύριε Ἀποστολόπουλε, καί γιά τούς ἀγαπημένους σας!