Παναγιώτατε Πάτερ καί Δέσποτα,
Ἐξοχώτατε κύριε Πρέσβυ, Γενικέ Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος στήν Πόλι μας
Σεβασμιώτατοι καί Θεοφιλέστατοι ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,
Ἀγαπητοί φίλοι καί φίλες, Πρόεδροι καί μέλη τῶν Ἐφορειῶν καί Ἐκκλησιαστικῶν Ἐπιτροπῶν τῆς Ρωμηοσύνης τῆς Πόλεώς μας,
Μέσα σέ ἕνα κόσμο πού συνεχῶς μεταβάλλεται, μέσα σέ μιά παγκόσμια ἀκαταστασία, πού γίνονται πόλεμοι, ἀκόμη καί στήν γειτονιά μας, καί ἐπικρατεῖ μιά ἀνασφάλεια καί ἀγωνία στόν κόσμο, γιά τό αὔριο, ἡ Ὁμογένειά μας ἐδῶ στήν Πόλι παρέδωκε ἤδη ἕνα χρόνο ἀκόμη στήν ἱστορία καί είσήλθαμε μέ ἐλπίδες καί προσδοκίες στό καινούργιο χρόνο, τό 2026.
Ἀπόψε, συγκεντρωθήκαμε ὅλοι μαζί, ὅσοι ταχθήκαμε ἀπό τήν Ρωμηοσύνη νά διακονοῦμε τά ὅσια καί τά ἱερά της, τήν παράδοσι καί τίς ἀξίες μας, τά Ἱδρύματα καί τίς Κοινότητες μας, οἱ Πρόεδροι καί οἱ Ἐπίτροποι, ὄχι βέβαια γιά νά κάνουμε ἀπολογισμό τό τί κάναμε κατά τόν παρελθόντα χρόνο γιά νά συντηρήσουμε ὄσα μᾶς παρεδόθησαν καί νά άξιοποιήσουμε τόν χρόνο καί τήν ἰδιότητά μας. Μήτε νά ἑορτάσουμε τήν ἀρχή μιᾶς νέας περιόδου, μέ τήν κοπή τῆς πατροπαραδότου Βασιλόπιττας τῆς Ρωμηοσύνης, ὅπως γράφθηκε εὔστοχα.
Βέβαια ὁ ἀπολογισμός τῆς εὐθύνης καί τοῦ χρέους μας εἶναι ἀπαραίτητος. Καί ἡ ἑορτή ὀφειλετική άνάγκη τῶν ὑπευθύνων, πού χειρίζονται μιά κληρονομιά, μιά ἱστορία γεμάτη ἀπό ἀγῶνες καί ἀπό ἀγωνίες, ἀπό συνεχῆ δημιουργία, γεμάτη ἀπό δόξα καί κλέος, πού μᾶς παραδόθηκε όχι μόνο γιά νά τήν φυλάξουμε καί νά τήν συντηρήσουμε, ἀλλά γιά νά τήν κρατήσουμε καί νά τήν παραδώσουμε καλύτερη.
Μέσα σ᾽αὐτή τήν γιορταστική ἀτμόσφαιρα, με προεξάρχοντα τόν στοργικό μας Πατέρα, τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, ὁ ὁποῖος ἐπί 35 χρόνια βρίσκεται στό πηδάλιο τῆς Ὀρθοδοξίας καί ὅλων μας ἐδῶ, τοῦ ἀμέσου ποιμνίου Του, και στόν ὁποῖο ὑποβάλλουμε τά σέβη μας καί τήν εύγνωμοσπυνη μας γιά τήν στοργή καί τό ἐνδιαφέρον του γιά τίς Κοινότητες καί τά Ἱδρυματά μας, θά κόψουμε τήν Πίττα τῆς Ρωμησούνης, ἡ ὁποία συμβολίζει τό Ὠραῖο, τό Μέγα καί τό Ἀληθινό τῆς Ὁμογένειας μας, αὐτό πού ἦταν καί ὑπῆρξε μέσα στούς αἰῶνες. Αὐτό πού ἔχουμε καί κρατοῦμε ὡς ἀτίμητο θησαυρό. Αὐτόν πού ὀφείλουμε νά συνεχίσουμε καί νά αύξήσουμε.
Δέν εἶναι λοιπόν ὤρα οὔτε ἀπολογισμῶν, οὔτε ἐορτῆς ἡ ἀποψινή σύναξή μας. Εἶναι ἡ στιγμή πού τά χρυσό φλουρί τῆς Ρωμηοσύνης, βγαλμένο ἀπό τήν ἔνδοξη Πίττα τῆς ἱστορίας καί τῆς πορείας της, διά χειρός τοῦ στοργικοῦ Πατέρα μας, θά λάχῃ σέ ἕνα ἀπό τούς σημερινούς υπηρέτας τοῦ ἱεροῦ Θεσμοῦ τῆς Ὁμογενείας, καί συμβολικά θά παραδοθῇ σέ ὅλους μας, διά νά κᾶς ὑπενθυμίζει τήν καθημερινή ευθύνη μας, ὅτι ὀφείλουμε νά εἴμαστε ἄξιοι διάδοχοι ἐνδόξων προκατόχων μας. Θά συμβολίζει τήν «γλύκα» τῆς προσφορᾶς τῶν πατερων μας στά Ἱδρύματα μας.
Τό τελευταῖο καιρό λέγονται καί γράφονται πολλά. Μεμψιμοιρίες καί ὑποδείξεις. Ἐμεῖς πού μείναμε ἐδῶ, γνωρίζουμε τό χρέος καί τήν εὐθύνη μας. Γνωρίζουμε πού πορευόμεθα μιά μικρή, ἀλλά δυναμική, ὁμάδα. Καί δέν κάνουμε ἀπολογισμούς καί ὐπολογισμούς. Ἄς τούς κάνουν ἄλλοι, Ἐμεῖς μόνο γιορτάζουμε. Γιορτάζουμε τό χθές, τήν μνήμη καί τήν ἱστορία μας. Γιορτάζουμε την παρουσία μας ἐδῶ, τό 2026, σέ τόπο καί χρόνο δικό μας. Γιορτάζουμε τό αὔριο, πού ὀφείλουμε μέ τήν χάρι τοῦ Θεοῦ, μέ τήν εὐλογία Σας, Παναγιώτατε, καί μέ τήν ὑποστήριξι σας, κύριε Πρέσβυ, νά τό ἀξιιοποιήσουμε καί νά τό παραδώσουμε τοῦ χρόνου τέτοια μέρα, πιό ὡραῖο, πιό μεγάλο, ἄξιο τῆς παράδοσης μας καί τῆς εὐθυνης μας. Καί αύτό κάνουμε.
Ἡ ἀποψινή γιορτή, σ᾽ αὐτόν τόν ἱστορικό χῶρο, πού ἡ παιδεία τοῦ Γένους μας προσέφερε τήν γνῶσι καί τό ορθόδοξο ρωμαίηκο στίς γενηές μας πού πέρασαν, καί τήν διδασκαλία, ὅτι τά πάντα δέν κυλοῦν σάν τό νερό τοῦ ποταμοῦ, ἀλλά μένουν καί γίνονται σημάδια ἀνεξίτηλα στήν ἱστορία, πού ἀντικειμενικά τά καταγράφει. Εἶναι σημάδια καί σημεῖα πού μένουν ὄχι σάν ἐκδηλωσι πού σβύνει μαζί μέ τά φῶτα. Σημάδια ἀνεξίτηλα προσφορᾶς, ζωῆς, θυσιαστικῆς διακονίας. Σημαδιακή άφετηρία χρέους καί εύθύνης, ὅτι ὄλοι μας, δέν περισσεύει κανείς, εἴμαστε ὑπεύθυνοι γιά τό αὔριο, γιά τήν στήριξι καί συντήρησι τῶν Κοινοτήτων καί τῶν Ἱδρυμάτων μας, ὥστε αὐτά νά ἀποτελοῦν ὄχι άντικείμενο κριτικἢς, ἀλλά θαυμασμοῦ ὄλων μας. Ὅτι ἡ Ρωμηοσύνη αντέχει. Ὅτι συνεχίζουμε τήν πορεία καί τόν ἀγῶνα, μέ ἀγάπη πρός ὅλους, μέ ἀδελφοσύνη μεταξύ μας, μέ ταπείνωσι, μέ πίστι, μέ έλπίδα, μέ τήν σοφία τῶν πατέρων μας, ἐπί τά ἴχνη τῶν ὁποίων βαδίζουμε καί θά πορευτοῦμε, μέ συνειδητή βίωσι τῆς παράδοσης μας, μέ την καλλιέργεια τῆς ἰδιαίτερης κοινῆς ταυτότητάς μας, μέ ὅλες μας τίς δυναμεις, διά νά εἶναι τό 2026 διά τά Ἱδρυματά μας χρονιά προσφορᾶς, χρονιά γιορτῆς τῆς προσφορᾶς μας αύτῆς, σάν ἕνα σῶμα καί μιά ψυχή.
Αυτή τήν υπόσχεσι σᾶς δίνουμε, ὅλοι οἱ κοινοτικοί παράγοντες, μέ ἐπί κεφαλῆς τό συντονιστικό μας ὄργανο, τό ΣΥΡΚΙ. Σέ Σᾶς πρώτιστα, Παναγιώτατε καί κύριε Πρέσβυ. Σε ὁλόκληρη τήν ἐδῶ και τήν ἐκτός τῆς Πόλης μας Ρωμηοσύνη πού μᾶς παρακολουθεῖ. Καί μαζί μέ τήν ὑπόσχεσι, παρακαλοῦμε ὅλους νά συνεργασθοῦν γιά τόν κοινο σκοπό καί στόχο, ὤστε τό αὔριο νά εἶναι καλύτερο ἀπό τό χθές. Καί ἡ ἀποψινή γιορτή νά εἶναι καλοσώρισμα γιά μιά «ὄμορφη καίχρυσῆ πρωτοχρονιά». Μιά χρυσῆ ἀρχή μέ χρυσό τέλος. Αὐτή εἶναι ἡ ὑπόσχεσίς μας.Καί θά τήν τηρήσουμε καί θά δικαιώσουμε τίς προσδοκίες ὅλων.
Καλή Χρονιά Ομογένεια,
Σᾶς εὐχαριστῶ.
