***

Παναγιώτατε Πάτερ καί Δέσποτα, 

Θεοφιλέστατε ἅγιε Ἀραβισσοῦ, Ἡγούμενε τῆς ἐν Χάλκῃ Ἱερᾶς Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς τῆς Ἁγίας Τριάδος,

Εὐγενεστάτη Οἰκογένεια Στεφάνου καί Ἄννης Γιαλλουράκη, Δωρηταί τοῦ Ἱεροῦ τούτου Σκηνώματος,

Σεβαστοί Πατέρες, 

Εὐλαβές ἐκκλησίασμα,

Ὑπό τό ἱλαρόν φῶς τοῦ Ἑσπερινοῦ, ἐδῶ εἰς τόν Ἱερόν, ἀλλά καί πολύπαθον τοῦτον τόπον τῆς πανηγυριζούσης σήμερον Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς τῆς Μεταμορφώσεως  τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ τῆς νήσου Χάλκης, 

ἀνεβαίνομεν πνευματικῶς εἰς τό Ὄρος Θαβώρ, ἵνα θεωρήσωμεν τό φῶς τῆς δόξης τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἡ Ἐκκλησία πανηγυρίζει λαμπρῶς τήν Θείαν Μεταμόρφωσιν τοῦ Σωτῆρος, ἕν γεγονός θαυμαστόν καί σωτηριολογικόν, κατά τό ὁποῖον ἀπεκαλύφθη ἡ θεότης τοῦ Χριστοῦ,  τοῦ ὄντως Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ Πατρός, τοῦ φωτίζοντος πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τόν κόσμον. 

Κατά τήν διήγησιν τῶν τριῶν συνοπτικῶν Εὐαγγελίων, ὁ Κύριος ἀνέβη εἰς ὄρος ὑψηλόν, τό Θαβώρ, μετά τῶν τριῶν προκρίτων μαθητῶν Του, τοῦ Πέτρου, τοῦ Ἰακώβου καί τοῦ Ἰωάννου, καί ἐν προσευχῇ ὑπάρχων, «μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν», ἔλαμψεν τό πρόσωπον Αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος καί τά ἱμάτια Αὐτοῦ ἐγένοντο λευκά ὡς τό φῶς, λαμπρά λίαν. Καί ἰδού, ἐνεφανίσθησαν οἱ δύο μέγιστοι ἐκπρόσωποι τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὁ Μωϋσῆς καί ὁ Ἠλίας, καί συνομιλοῦντες μετ᾿  Αὐτοῦ, ἠκούσθη φωνή ἐκ νεφέλης λέγουσα: «Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα· αὐτοῦ ἀκούετε» (Ματθ. 17:5). Ἡ Μεταμόρφωσις ἐν Θαβώρ προαναγγέλλει τήν δόξαν τῆς Ἀναστάσεως. Φανερώνει τό τέλος τῆς ὁδοῦ τοῦ Σταυροῦ, τήν αἰώνιον ζωήν καί τήν μέλλουσαν θέωσιν τοῦ ἀνθρώπου, ὑπενθυμίζουσα ὅτι ὁ σκοπός τῆς ζωῆς ἡμῶν εἶναι ἡ μετοχή εἰς τό ἄκτιστον φῶς, ὅπερ ἐξέλαμψεν ἐν Θαβώρ.

Μέ ἱεράν συγκίνησιν στεκόμεθα σήμερον ἐνώπιον τοῦ γεγονότος τῆς Θείας Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου εἰς τήν Ἱεράν ταύτην Μονήν τῆς ἐρατεινῆς νήσου Χάλκης. Καί πῶς νά μή συγκινηθῇ βαθέως ἡ ψυχή ἡμῶν, ὅταν ἀντικρύζωμεν τήν Ἱεράν ταύτην Μονήν, ἡ ὁποία πρό ὀλίγων ἐτῶν ἐκινδύνευσε νά κατεδαφισθῇ ὁλοσχερῶς, ἀλλά σήμερον ἀνίσταται, ἀνακαινισθεῖσα, ἐν πλήρει δόξῃ, φωτιζομένη ἀπό τό φῶς τῆς Θείας Χάριτος.

Διότι, ὅπως καλῶς γνωρίζομεν, τόν Νοέμβριον τοῦ  ἔτους 2007, ἡ Μονή αὕτη ἐτραυματίσθη βαρέως, καθώς ὑπάλληλοι τοῦ Δασαρχείου προέβησαν εἰς κατεδάφισιν σημαντικοῦ μέρους αὐτῆς, διασαλεύοντες τήν ἱεράν γαλήνην τοῦ τόπου, καί μετατρέποντες τό ἁγιασμένον τοῦτον καθίδρυμα εἰς πεδίον ἐρήμωσης καὶ σιωπῆς. Ἡ Μητέρα Ἐκκλησία ὅμως, ἔμεινεν ἄγρυπνος φρουρός καί προστάτης διά τῆς ἀμεσότητος τῆς μεσιτείας ὑμῶν, Παναγιώτατε πάτερ καί Δέσποτα, καί μέχρι τῆς σήμερον ἀγωνίζεται, χάριν εἰς τούς φιλογενεῖς καί φιλανθρώπους χριστιανούς μας προσπαθεῖ νά πράξῃ τό καλύτερον.

Τόν δέ Ὀκτώβριον τοῦ 2020  κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Δασαρχείου τῆς Kanlıca (2017/134 Esas καί 2020/117 K) καί εἰς ἐφαρμογήν τῆς ἀποφάσεως ταύτης ὑπό τῆς Διευθύνσεως τοῦ Δασαρχείου τῶν Νήσων κατεδαφίσθησαν καί τά καταλύματα τῶν παλαιότερα διαμενόντων φυλάκων ἀπό τόν Ἀπρίλιον μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου. 

Αἱ ἄδειαι, αἱ ὁποῖαι ἐλήφθησαν, Παναγιώτατε, ἦτο μία δύσκολη ὑπόθεσις, διότι εἰς τό κτηματολόγιον τῆς Περιφερείας τῶν Νήσων ἡ Μονή φαίνεται ὅτι δέν ἔχει ἰδιοκτήτην, δέν ἀναφέρεται οὐδέν ὄνομα, εἶναι κενόν. Καί ἐπί πλέον εἶναι κτίσμα «κατειλημμένον» (mazbut). 

Δοθέντων τῶν σχετικῶν ἀδειῶν ὑπό τῆς Ἁρμοδίας Ἀρχῆς (Kurul) τῇ ἐνεργείᾳ τοῦ συνεργάτου ἡμῶν Bekir Oğuz ἀνεκαινίσθη ὁ χῶρος λατρείας τῆς Μονῆς, ἐκπονήθησαν, Παναγιώτατε, τό ἱστορικόν, τά σχέδια τῶν καταλυμάτων τῆς Μονῆς, ἡ ἀποτύπωσίς των καί αὐτά πού τελικά θά πραγματοποιηθοῦν. Ἐναπομένουν τά σχέδια, τά ὁποῖα θά πρέπει νά ἐκπονηθοῦν, ἤτοι τῶν ἠλεκτρολογικῶν, τῆς στατικῆς καταστάσεως τοῦ κτιρίου καί τῆς μηχανικῆς (mekanik). Ἀφοῦ ὁλοκληρωθῇ ὁ φάκελλος, θά ἐπικυρωθοῦν ἀπό τάς ἁρμοδίας ἀρχάς, θά ληφθοῦν αἱ ἄδειαι ἀνεγέρσεως καί θά ὑλοποιηθῇ τό ποθούμενον. Βεβαίως, ὅλα τά ὡς ἄνω ἔχουν κάποιο κοστολόγιον, ἐκτός τῶν οἰκοδομικῶν. Εἰς τό σημεῖον τοῦτο θά ἤθελα νά εὐχαριστήσω καί τόν ἕτερον συνεργάτην Uğur Aksakal, διά τήν ἐπίβλεψιν καί ἐκτέλεσιν τῶν ἀνακαινιστικῶν ἔργων τῆς Μονῆς.  

Ἡ Μονή αὕτη ὑπῆρξεν διά γενεάς γενεῶν μοναστικόν καταφύγιον, τόπος προσευχῆς, ἡσυχίας καί ψυχικῆς γαλήνης. Τώρα, ἀνακαινισμένη, προετοιμάζεται νά διακονήσῃ ἐκ νέου τό ἔργον τῆς πνευματικῆς ἀναβάσεως τῶν πιστῶν. Ἀπό τήν καταστροφήν ἐπέρασεν εἰς τήν ἀνακαίνισιν καί ἀπό τήν σιωπήν, εἰς ἄσμα εὐχαριστίας.

Διά τήν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μεταμορφώσεως συνέβαλαν ἀποφασιστικῶς ὁ Αἰδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου κύριος Ἀλέξανδρος Καρλοῦτσος, τῇ Ὑμετέρᾳ προτροπῇ, Παναγιώτατε, καθώς καί ἡ Ἔντιμος Οἰκογένεια τοῦ Δρος Στεφάνου Γιαλλουράκη, Ἄρχοντος Ἀκτουαρίου τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία μέ τήν γενναιόδωρον προσφοράν της ἐκάλυψεν τό οἰκοδομικόν μέρος τῶν ἐξόδων της ἀνακαινίσεως καί ἡ ὁποία εὑρίσκεται σήμερον παροῦσα εἰς τά ἐγκαίνια τῆς Ἱερᾶς Μονῆς ταύτης. Θέλω νά σημειώσω ὅτι τά πρό εἰκοσαετίας περίπου γενόμενα ἔξοδα τῶν ἀνακαινιστικῶν ἔργων, δηλαδή πρό τῆς κατεδαφίσεως τοῦ 2007, εἶχαν καταβληθῇ ἐπίσης ὑπό τῆς ἰδίας οἰκογενείας. Ἀξίζουν εἰς τήν εἰρημένην Οἰκογένειαν αἱ θερμαί εὐχαριστίαι τῆς Ἐκκλησίας καί ἡ εὐλογία τῆς Ὑμετέρας Παναγιότητος. Ἐν εὐγνωμοσύνῃ ἡ Ἐκκλησία ἀναγνωρίζει πάντοτε τούς ἀνθρώπους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μετά πνεύματος ἀγάπης προσφέρουν εἰς αὐτήν. Ὅσον ἀφορᾷ διά τά ἐκπονηθέντα μέχρι σήμερον σχέδια, χρηματικόν ποσόν κατέβαλεν ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία. 

Μέ τήν δύναμιν τοῦ ἐν δόξῃ Μεταμορφωθέντος Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, εὐχόμεθα ὅπως τά ἔργα τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς Ἱερᾶς ταύτης Μονῆς νἀ τελεσφορήσουν συντόμως καί ὁ χῶρος αὐτός νά ἀναδειχθῇ πάλιν, ὡς φάρος πνευματικῆς ἀναψυχῆς, προσευχῆς καί ἠσυχίας, εἰς δόξαν Θεοῦ καί σωτηρίαν τῶν πιστῶν.

Ἔτη πολλά καί εὐλογημένα!