* * *

Ἐλλογιμωτάτη κυρία Ἀντιγόνη Δρακούλη, Πρόεδρε τῆς Axion Hellas,

Ὑψηλότατε, 

Ἐντιμότατα μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου,

Σᾶς καλωσορίζουμε μέ πολλή τιμή στό πανίερο Κέντρο τῆς Ὀρθοδοξίας, στήν ἱστορική Καθέδρα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Χαιρόμαστε, γιατί ἐν τῷ προσώπῳ σας εὑρίσκονται ἀνάμεσά μας ἐκλεκτοί ἐκπρόσωποι τοῦ «πολιτισμοῦ τῆς ἀλληλεγγύης», τοῦ «ἤθους τῆς βοηθείας» καί τοῦ ἐθελοντισμοῦ. Θαυμάζουμε τούς ἐθελοντές γιά τήν προσφορά τους καί τιμοῦμε τήν Axion Hellas, ἡ ὁποία καλλιεργεῖ καί προάγει αὐτό τό θυσιαστικό πνεῦμα, μέσα σέ ἕνα κόσμο πού θεοποιεῖ τόν ἄγονο ἑαυτοκεντρισμό. Ἡ ἀλληλεγγύη καί ὁ ἐθελοντισμός εἶναι τό φύραμα, τό ὁποῖο μπορεῖ νά μετατρέψῃ τήν κοινωνία τοῦ ἔχειν, τῆς σκληροκαρδίας καί τῆς ἀδιαφορίας γιά τόν συνάνθρωπο, σέ κοινωνία τοῦ εἶναι καί τῆς ἀδελφοσύνης. Ἡ προσανατολισμένη στό ἔχειν ἀνθρωπότητα εἶναι ἀδύνατον νά ἐπιβιώσῃ.

Ἐπαινοῦμε τίς πολυδιάστατες δράσεις σας, οἱ ὁποῖες προσφέρουν ἀνεκτίμητη βοήθεια καί στήριξη στούς ἀκρῖτες τῆς χώρας στά ἀπομακρυσμένα νησιά τοῦ Αἰγαίου καί σέ δυσπρόσιτες περιοχές τῆς ἠπειρωτικῆς Ἑλλάδος. Ζωτικές ἰατρικές ἐξετάσεις καί θεραπευτικές παρεμβάσεις, ἐνίσχυση ὑπαρχουσῶν ὑποδομῶν καί δημιουργία νέων, παιδικές χαρές καί ἀθλητικοί χῶροι, ἐκπαίδευση καί ἐνημερώση, πολιτιστικές ἐκδηλώσεις καί ψυχαγωγία γιά παιδιά καί ἐνήλικες, οἰκοφιλικές δραστηριότητες καί πάμπολλες ἄλλες ἀξιόλογες πρωτοβουλίες συγκροτοῦν τήν «καλήν μαρτυρίαν» τῆς φιλανθρώπου καί φιλογενοῦς Ὀργανώσεώς σας. Μαζί μέ τή συγκεκριμένη «βοήθεια», μέ γνώση καί ἐπιστημοσύνη, ἡ ἀγάπη σας γιά τόν συνάνθρωπο, πάντοτε προσωπική καί εἰλικρινής, ἀποτελεῖ ἔκφραση καί μαρτυρία «ἀληθείας», πού ἔχει χαρακτῆρα αἰωνιότητος. 

Ἰδιαίτερη ἱκανοποίηση προκαλεῖ στήν Μετριότητά μας τό γεγονός ὅτι ἡ δράση τῆς Axion Hellas περιλαμβάνει τά Δωδεκάνησα, πού ἀποτελοῦν Ἐπαρχία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, ἀλλά καί κατοίκους τῶν λεγομένων «Νέων Χωρῶν», στίς ὁποῖες ἀνήκουν ἡ Ἤπειρος, ἡ Μακεδονία, ἡ Θρᾴκη καί τά νησιά τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου. Ἐξόχως ἐκτιμοῦμε ἐπίσης τό ἐνδιαφέρον σας γιά οἰκολογική εὐαισθητοποίηση, σέ συνδυασμό μέ συγκεκριμένες παρεμβάσεις γιά τή λύση περιβαλλοντικῶν προβλημάτων, τήν προστασία τῆς φύσης καί τή βιώσιμη ἀνάπτυξη. Γιά ὅλα αὐτά τά σεμνά καί δίκαια, ἡ πιό πολύτιμη ἀνταμοιβή εἶναι γιά ἐσᾶς τό αὐθόρμητο χαμόγελο καί τό καρδιακό «εὐχαριστῶ» τῶν ἀδελφῶν μας.  

Βρίσκεσθε στήν Πόλη τῶν Πόλεων, πού σεμνύνεται γιά τό διακονικό πνεῦμα καί τήν παροιμιώδη κοινωνική εὐαισθησία καί προσφορά τοῦ Ἀρχιεπισκόπου της Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, στόν ὁποῖο ἀποδόθηκε ὁ τίτλος τοῦ «προφήτου τῆς φιλανθρωπίας». Δέν βοηθοῦσε μόνον ὡς Καλός Σαμαρείτης τούς ἐν ἀνάγκαις, ἀλλά ὑπενθύμιζε, γεγονυίᾳ τῇ φωνῇ, τήν κοινωνική διάσταση τῆς ἁμαρτίας, καί συγκρούσθηκε, στό ὄνομα τῆς δικαιοσύνης καί τῆς πρός τόν πλησίον ἀγάπης, μέ τό Παλάτιον, μέ τίς ἀρχές καί ἐξουσίες τοῦ κόσμου τούτου, καταβάλλοντας βαρύ προσωπικό τίμημα γι᾿ αὐτό.

Ἡ Ἐκκλησία μας, καθ᾿ ὅλη τήν ἱστορικήν πορεία της, βρισκόταν στό πλευρό τῶν «κοπιώντων καί πεφορτισμένων» (Ματθ. ια’, 28), τῶν ἀδυνάτων, τῶν ἐνδεῶν καί τῶν πασχόντων, τοποθετοῦσε τόν λύχνον τοῦ Εὐαγγελίου «ἐπί τήν λυχνίαν» (Ματθ. ε’, 15). Ἡ σύνδεση τῆς ἐντολῆς τῆς ἀγάπης πρός τόν Θεό μέ τήν ἀγάπη πρός τόν πλησίον, ἡ ὁποία, κατά τόν λόγον τοῦ Χριστοῦ, εἶναι τό κλειδί γιά νά κληρονομήσῃ ὁ ἄνθρωπος τήν αἰώνια ζωή, ἀποτελεῖ πραγματική ἐπανάσταση στόν χῶρο τοῦ ἤθους. Στό πνεῦμα αὐτό, ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία, ἡ ὁποία ὑπῆρξε καί παραμένει διακονική, ἀνεκήρυξε τό 2013 «ἔτος πανανθρωπίνης ἀλληλεγγύης» καί τό 2017 «ἔτος προστασίας τῆς παιδικῆς ἡλικίας». Λέξη ἱερή ἡ «διακονία», μέ πρώτιστο ἐκφραστή τόν Σωτῆρα τοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος ἐδήλωνε ὅτι ἦλθε «διακονῆσαι» καί ὄχι «διακονηθῆναι» (Ματθ. κ’, 28). Καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὁ Ἀπόστολος τῆς ἐν Χριστῷ ἐλευθερίας, ἔβλεπε στήν ἀγάπη τή συγκεκριμένη ἔκφραση αὐτῆς τῆς ἐλευθερίας. Ὁ ἀληθῶς ἐλεύθερος ἄνθρωπος εἶναι ὁ κατ᾿ ἐξοχήν φιλάδελφος καί διακονικός. Ὅταν δέν ἔχουμε ἀγάπη, δέν ὑπάρχουμε ὡς ἄνθρωποι. «Ἐάν ἔχω προφητείαν καί εἰδῶ τά μυστήρια πάντα καί πᾶσαν τήν γνῶσιν, καί ἐάν ἔχω πᾶσαν τήν πίστιν, ὥστε ὄρη μεθιστάνειν, ἀγάπην δέ μή ἔχω, οὐδέν εἰμι», σημειώνει ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν (Α’ Κορ. ιγ’, 2). Ὄντως, ἡ ἀδιαφορία γιά τόν συνάνθρωπο σημαίνει πάντοτε «συρρίκνωση» γιά τόν ἄνθρωπο, ἀπώλεια τῶν ὑψηλοτέρων ὑπαρκτικῶν δυνατοτήτων του. 

Μέ αὐτά τά αἰσθήματα, σᾶς ὑποδεχόμαστε στό Φανάρι, ἀπονέμουμε τήν Πατριαρχική μας εὐλογία σέ ἐσᾶς πού κρατᾶτε ὑψηλά τό τίμιο λάβαρο τῆς ἀπροϋπόθετης προσφορᾶς στόν συνάνθρωπο, καί σέ ὅλους πού ἀγωνίζονται γιά τήν προώθηση τοῦ πολιτισμοῦ τῆς ἀγάπης καί τῆς ἀλληλεγγύης, ὁ ὁποῖος ἀνήκει στόν πυρῆνα τοῦ χριστιανικοῦ ἤθους, καί ἐπικαλούμαστε γιά ἐσᾶς καί τούς ἀγαπημένους σας τή χάρη, τόν φωτισμό καί τήν ἀρωγή τοῦ Θεοῦ τῶν θαυμασίων, «Ὅς ἀγάπη ἐστί τε καί λέγεται». 

Καί πάλιν «Καλῶς ἤλθατε»!