* * *

Ἱερώτατε Μητροπολῖτα Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεε,

Ἱερώτατοι λοιποί ἀδελφοί Ἀρχιερεῖς,

Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες,

Ἐντιμότατοι ἐκπρόσωποι Ἀρχῶν καί Θεσμῶν,

Εὐλογημένα τέκνα τῆς Ἐκκλησίας! 

Ἰδού καί πάλιν ἐν μέσῳ ὑμῶν, μετά ἀπό εὐγενῆ πρόσκλησιν τοῦ καλοῦ ποιμενάρχου τῆς Πόλεως τοῦ Ἁγίου Δημητρίου κ. Φιλοθέου, τοῦ ἀνέκαθεν διακρινομένου διά τόν σεβασμόν καί τήν ἀγάπην του πρός τήν πολύπαθον Μητέρα Ἐκκλησίαν τῆς Κωνσταντινουπόλεως καί τήν ἀφοσίωσίν του πρός τόν ἅγιον Ἀποστολικόν καί Οἰκουμενικόν Πατριαρχικόν Θρόνον, τήν Ἱεραρχίαν τοῦ ὁποίου καί ὁ ἴδιος ἤδη κοσμεῖ! Ἀλλά καί μετά ἀπό πρόσκλησιν τῆς ἱστορικῆς «Φιλοπτώχου Ἀδελφότητος Ἀνδρῶν Θεσσαλονίκης», ἐπί τῇ 155ῃ ἀμφιετηρίδι ἀπό τῆς ἱδρύσεως αὐτῆς! Εὐλογητός ὁ Θεός ὁ εὐδοκήσας νά δυνηθῶμεν νά ἀνταποκριθῶμεν εἰς αὐτήν τήν διπλῆν εὐλαβῆ πρόσκλησιν καί νά ἴδωμεν καί πάλιν τά προσφιλῆ ὑμῶν πρόσωπα, καί μάλιστα ἐν εὐσήμῳ ἡμέρᾳ ἑορτῆς Δεσποτικῆς ἅμα καί Θεομητορικῆς, ὡς εἶναι ἡ ἀγομένη σήμερον ἑορτή τῆς Ὑπαπαντῆς! 

«Σήμερον ἡ ἱερά Μήτηρ καί τοῦ Ἱεροῦ ὑψηλοτέρα, ἐπί τό Ἱερόν παραγέγονεν, ἐμφανίζουσα τῷ κόσμῳ τόν τοῦ κόσμου Ποιητήν καί Νόμου πάροχον», ὅπως κελαδεῖ ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας Κρήτης.

Καί δέν «παραγέγονε» τότε μόνον εἰς τό Ἱερόν τῶν Ἱεροσολύμων, ἀλλά παραγίνεται καί ἐδῶ σήμερον, εἰς τόν ἱστορικόν Ναόν τῆς Θείας Ὑπαπαντῆς τῆς Θεσσαλονίκης, καί ἐμφανίζει καί εἰς ἡμᾶς ἀγκαλοφορούμενον τόν Λυτρωτήν τοῦ παντός! Βρέφος τεσσαρακονθήμερον τόν Παλαιόν τῶν Ἡμερῶν! Τό πάλαι μονύδριον τοῦ Κυρ-Ἰωήλ, ἀρχαῖον Μετόχιον τῆς Πατριαρχικῆς Μονῆς τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας, τό ὁποῖον ἐδέχθη εὐεργέτιδα χεῖρα παρά τοῦ ἁγίου Θεωνᾶ Θεσσαλονίκης, σήμερον εἶναι καί αὐτό Ἱεροσολύμειος Ναός καί ὑποδέχεται τόν ἄμωμον Ἀμνόν τοῦ Θεοῦ, προσαγόμενον ὑπό τῆς ἀμώμου Λεχοῦς-Μητροθέου, ὡς ἀντίλυτρον πάντων τῶν ὑπευθύνων τῇ ἁμαρτίᾳ, εἰς ἐκπλήρωσιν τῆς Νομικῆς ἐπιταγῆς: «Ἀφοριεῖς πᾶν διανοῖγον μήτραν τά ἀρσενικά τῷ Κυρίῳ» (Ἠσαΐας). Καί πάλιν: «Διά τοῦτο ἐγώ θύω τῷ Κυρίῳ πᾶν διανοῖγον μήτραν τά ἀρσενικά, καί πᾶν πρωτότοκον τῶν υἱῶν μου λυτρώσομαι» (αὐτόθι). Εἰς τήν πραγματικότητα, ὁ ἴδιος ὁ Χριστός Ἑαυτῷ προσάγεται, ὅπως θεολογικώτατα μελωδεῖ ὁ θεῖος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός: «Νῦν ὁ καθαρός Θεός, ὡς παιδίον ἅγιον μήτραν διανοῖξαν ἀγνήν, ἑαυτῷ ὡς Θεός συγκομίζεται, τῆς τοῦ Νόμου κατάρας ἐλευθερῶν καί φωτίζων τάς ψυχάς ἡμῶν». Θεός-Θεῷ! Αὐτός-Ἑαυτῷ! Νομοφυλάσσων ὁ Νομοδότης! Διά νά ὑπερβαθῇ ὁ Νόμος, τελειούμενος ὑπό τοῦ θεσπίσαντος, πρός σωτηρίαν πάντων τῶν ὑπό Νόμον! 

Διά νά παραμερισθῇ ἡ σκιά καί τό γράμμα, ὁ τύπος καί τό σημεῖον, καί νά βασιλεύσῃ τό Φῶς καί ἡ Ἀλήθεια καί ἡ Ζωή! Νά κλείσῃ τό κεφάλαιον τῆς μακρᾶς προετοιμασίας καί προ-παιδείας, καί νά ἀνοίξουν αἱ χρυσαῖ σελίδες τοῦ Εὐαγγελίου τῆς Χάριτος, τῆς Ἀγάπης καί τῆς Σωτηρίας! Νά θραυσθῇ ὁ κλοιός τοῦ «περιουσίου» ἑνός μόνον λαοῦ, καί νά ἀποκαλυφθῇ τό εὖρος τῆς σωτηρίας πάντων τῶν Ἐθνῶν! 

Εἰς τήν Ὑπαπαντήν εὑρίσκεται ἡ ρίζα τῆς ἱερᾶς προβαπτισματικῆς τελετῆς τοῦ Σαραντισμοῦ, τόν ὁποῖον οἱ εὐσεβεῖς μητέρες καλοῦνται νά πραγματοποιήσουν, φέρουσαι εἰς τόν Ναόν τά τεσσαρακονθήμερα τέκνα των, προκειμένου νά δεχθοῦν τήν εὐλογίαν τῆς Ἐκκλησίας. Καί εἶναι ὄντως συγκινητικόν νά βλέπῃ κανείς τό βρέφος νά παραδίδεται εἰς τάς ἀγκάλας τοῦ Ἱερέως, ὁ ὁποῖος, ὡς ἄλλος Συμεών, τό εὐλογεῖ, τό ἐκκλησιάζει, τό ἐφοδιάζει μέ τήν θείαν Χάριν καί ἐπιλέγει καί αὐτός τό: «Νῦν ἀπολύεις τόν δοῦλον Σου, Δέσποτα, κατά τό ρῆμα Σου ἐν εἰρήνῃ, ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τό σωτήριον Σου» (Λουκ. β’, 29-30). 

Τό ἐκκλησιαζόμενον βρέφος τίθεται εἰς τόν τόπον τοῦ Ὑπαντωμένου Σωτῆρος καί ἡ προσάγουσα μητέρα εἰς τόν τόπον τῆς Θεοτόκου! Μοναδική τιμή καί εὐλογία! Καί ἀξίζει νά σημειωθῇ ὅτι τούτου ἕνεκεν, ἡ ἑορτή τῆς Ὑπαπαντῆς ἐθεωρεῖτο παλαιόθεν ὡς «Ἑορτή τῆς Μητέρας». Πολύ πρίν καθιερωθῇ ἐν Ἀμερικῇ ἡ δευτέρα Κυριακή τοῦ Μαΐου ὡς τοιαύτη! Δι᾿ ἡμᾶς, τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, ἡ μητέρα μας, ἡ εὐσεβής καί θεοφοβουμένη μητέρα μας, εἶναι μία μικρά Παναγία! Καί ἡ Παναγία εἶναι ἡ μεγάλη Μητέρα μας! Διά τοῦτο καί ἐπικαλούμενοι τήν μίαν, φέρομεν ἐνώπιόν μας καί τήν ἄλλην! Ἀσπαζόμενοι τήν εἰκόνα τῆς Θεοτόκου, ἔχομεν τήν αἴσθησιν ὅτι τιμῶμεν καί ἀσπαζόμεθα τήν μητέρα μας. Καί φιλοῦντες τήν δεξιάν τῆς μητέρας μας, ἔχομεν τήν βεβαιότητα ὅτι τιμῶμεν τήν Θεοτόκον καί λαμβάνομεν τήν εὐλογίαν Της! Ὁ εὐσεβής Ρωμηός συγχέει ἱερῶς τήν ἐπίγειον μετά τῆς Οὐρανίας Μητρός του! Ἀπευθύνομεν λοιπόν, ἐπί τῇ εὐκαιρίᾳ, θερμάς πατρικάς εὐχάς καί Πατριαρχικάς εὐλογίας πρός πάσας τάς εὐσεβεῖς Χριστιανάς μητέρας καί προτρεπόμεθα νά φιλοτιμοῦνται, μιμούμεναι τήν ἀρετήν καί τήν φιλοστοργίαν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, νά ἀνατρέφουν τά προσφιλῆ τέκνα των ἐν παιδείᾳ καί νουθεσίᾳ Κυρίου! 

Ἡ προσφορά εἰς τόν Ναόν ὑπό τοῦ Μνήστορος Ἰωσήφ καί τῆς Θεοτόκου ζεύγους τρυγόνων καί δύο νεοσσῶν περιστερῶν ἀντί «ἐνιαυσίου ἀμνοῦ εἰς ὁλοκαύτωμα» (Ἔξοδος, ιβ’), φανερώνει τήν ἔντιμον πενίαν, ἡ ὁποία ἐχαρακτήριζε τόν Ἰωσήφ καί τήν προστατευομένην Κόρην. Οἱ ἔχοντες ἄνεσιν οἰκονομικήν ὤφειλον ἀμνόν ἐτήσιον. Οἱ πένητες ζεῦγος τρυγόνων καί νεοσσῶν περιστερῶν! Ἀλλά, τά μέν περιστέρια εἶναι δηλωτικά τῆς ἀθωότητος καί ἠθικῆς ἀκεραιότητος, ἐνῷ τά τρυγόνια τῆς ἕως θανάτου ἀφοσιώσεως καί ἀγάπης! Περαιτέρω, εἰς τήν προκειμένην περίπτωσιν, ἐδήλουν προφητικῶς τήν διπλῆν φύσιν τῆς Ἐκκλησίας, ἤτοι τήν ἐξ Ἰουδαίων καί τήν ἐξ Ἐθνῶν. Καί σήμερον, ὄχι μόνον ἡ Ἐκκλησία, ἀλλά σύμπασα ἡ ἀνθρωπότης ἔχει ἀνάγκην καί ἀθωότητος, καί ἀγάπης, καί ἀφοσιώσεως εἰς πᾶν ἀγαθόν καί εἰρηνοποιόν καί σωτήριον, ἤ μᾶλλον τόν Μόνον Ἀγαθόν καί Σωτῆρα, τήν ἔνσαρκον Εἰρήνην τοῦ Θεοῦ! Αὐτός εἶναι ἡ λύσις παντός ἀνθρωπίνου προβλήματος, πάσης ἀνθρωπίνης κακοδαιμονίας! Καί ὅσον ἀναζητοῦν οἱ ἄνθρωποι λύσεις μακράν Αὐτοῦ, καί εἰρήνην ἐρήμην Αὐτοῦ, καί χαράν ἐκτός Αὐτοῦ, ἁπλῶς μεταιοπονοῦν δέροντες ἀέρα!

Ἡ μεγάλη μας ἑορτή συμπίπτει καί μέ τήν ἐκ τῶν προσκαίρων ἀναχώρησιν ἑνός μεγάλου Θεολόγου καί Ἱεράρχου τῶν ἡμερῶν μας, τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Περγάμου κυροῦ Ἰωάννου, κατά κόσμον Ζηζιούλα, πρό τριῶν ἀκριβῶς ἐτῶν! Ὁ μακαριστός ἐκόσμησε ὄχι μόνον τήν Ἱεραρχίαν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, ἀναδειχθείς εἷς τῶν λαμπροτέρων στελεχῶν τῆς Μητρός Ἐκκλησίας εἰς τήν ἐποχήν μας, ἀλλ᾿ ὁμοίως ἐκόσμησε καί τήν περίπυστον Θεολογικήν Σχολήν τῆς Θεσσαλονίκης, ἐπί δεκατέσαρα ἔτη διδάξας ἐν αὐτῇ τήν Δογματικήν Θεολογίαν καί ἀναδείξας πλῆθος εὐγνωμόνων μαθητῶν. Ἐπιλείψει με διηγούμενον ὁ χρόνος περί τῶν ἐπί μέρους θεολογικῶν θέσεων ἤ τῶν συγγραμμάτων του, περί τῆς διδασκαλίας του εἰς Πανεπιστήμια κορυφαῖα ἀνά τόν κόσμον, ἤ περί τῆς ἐν τῇ Ἀκαδημίᾳ Ἀθηνῶν λαμπρᾶς εὐδοκιμήσεώς του ὡς τακτικοῦ αὐτῆς μέλους καί ὡς Προέδρου αὐτῆς, τοῦ πρώτου κληρικοῦ Προέδρου εἰς τήν ἱστορίαν τοῦ ἀνωτάτου αὐτοῦ πνευματικοῦ Ἱδρύματος. Μεγίστη ἡ συμβολή του εἰς τόν διάλογον μετά τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν ἀδελφῶν μας καί εἰς ἄλλους θεολογικούς καί ἐπιστημονικούς Διαλόγους, διαθρησκειακάς συναντήσεις, καί ἄλλας σπουδαίας πρωτοβουλίας τῆς Μητρός Ἐκκλησίας. Ὁμοίως εἰς τήν προετοιμασίαν, τήν σύγκλησιν καί τάς ἐργασίας τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐν Κρήτῃ ἐν ἔτει 2016, καθώς καί εἰς τάς ἐργασίας τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν, ὅπου λίαν ἐπιτυχῶς μᾶς ἐξεπροσώπει ὡς μέλος τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς καί τῆς Ἐπιτροπῆς Πίστεως καί Τάξεως. Εἰς τάς Ἀθήνας δέ διηύθυνε τό Γραφεῖον Ἐκπροσωπήσεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἐπί πολλά ἔτη, προσενεγκών καί ἀπό τῆς θέσεως αὐτῆς πολυτίμους ὑπηρεσίας εἰς τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν. Σήμερον λοιπόν δοξολογοῦντες τόν Θεόν, ὁ ὁποῖος μᾶς ἐχάρισε τοιοῦτον χαρισματικόν, πολύκαρπον καί καλλίκαρπον ἐκκλησιαστικόν ἄνδρα, θεολόγον καί συνεργάτην ἀνεκτίμητον, δεόμεθα ἐκτενῶς, ὅπως ἀναπαύῃ τήν ψυχήν του ἐν τῷ φωτί τοῦ θείου Προσώπου Του, ἐν Χώρᾳ Ζώντων, ἐν Ἐκκλησίᾳ Πρωτοτόκων!

Αἰωνία καί ἐν εὐλογίαις ἡ μνήμη του!

Μή ἐπιθυμοῦντες νά εἴπωμεν πλείονα, ἐπικαλούμεθα ἐπί πάντας, τόν τε σεμνόν Ποιμενάρχην καί τόν περί αὐτόν εὐαγῆ Κλῆρον καί τούς Μοναχούς καί Μοναχάς καί ὅλον τόν θεόλεκτον λαόν τῆς θεοσώστου Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης πλουσίαν τήν εὐλογίαν καί χάριν τοῦ Ὑπαντηθέντος Κυρίου καί Θεοῦ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἀδιάκοπον τήν προστασίαν τῆς παναμώμου – Λεχοῦς Ὑπεραγίας Θεοτόκου!

Εὐλογημένη νά εἶναι ἡ Θεσσαλονίκη, εὐλογημένοι νά εἶναι οἱ Θεσσαλονικεῖς, εὐλογημένη νά εἶναι πᾶσα ἡ Μακεδονία καί ἡ Θεοφρούρητος Ἑλλάς!

Ἔτη πολλά εἰς ὅλους, ὑγιεινά, εἰρηνικά καί εὐφρόσυνα! Ἔρρωσθε ἐν Κυρίῳ καί εὔχεσθε καί ὑπέρ τῆς Μητρός Ἐκκλησίας καί τοῦ Κυρηναίου της!