Ἡ Ἀκολουθία, ὅπως καί τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ τῆς Ἑορτῆς κατά τήν ἐν τῷ Μηναίῳ τάξιν, καταλιμπανομένων ἐν τῷ Ἑσπερινῷ τῶν Ἀναγνωσμάτων, ἐν τῷ Μεσονυκτικῷ τά διά τήν Λιτήν Ἰδιόμελα καί ἐν τῷ Ὄρθρῳ τοῦ Πολυελέου καί τοῦ μετ' αὐτό Καθίσματος, ἡ τάξις τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Ὄρθρου, μετά τήν γ´ ᾨδήν, ἀντί τῆς Ὑπακοῆς, ἕν Κάθισμα τῆς Ἑορτῆς, κατά βούλησιν, καί τοῦ Συναξαρίου καθ' ὅ ἀναγινώσκεται τῷ τῆς 12ης Σεπτεμβρίου.

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Ἀντίφωνα: Τῆς Ἑορτῆς
Εἰσοδικόν: Τῆς Ἑορτῆς
Μετά τήν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκια: 1.– Τῆς Ἑορτῆς· «Ἡ γέννησίς σου, Θεοτόκε...» καί 2.– Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: Τῆς Ἑορτῆς· «Ἰωακείμ καί Ἄννα...».
Τρισάγιον.
Ἀπόστολος: Τῆς ἡμέρας· Παρασκευῆς ιγ´ ἑβδομάδος Ἐπιστολῶν (Β΄ Κορ. ια΄ 5-21) μετὰ τοῦ Προκειμένου τῆς Ἑορτῆς.
Εὐαγγέλιον: Προεόρτιον· (Ἰω. ια´ 47-54), ζήτει τοῦτο τῇ Δευτέρᾳ τῆς ς´ ἑβδομάδος Ἰωάννου.
Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Ἀλλότριον τῶν μητέρων...».
Κοινωνικόν: «Ποτήριον σωτηρίου...».
«Εἴδομεν τό φῶς...».
«Εἴη τό ὄνομα Κυρίου...», κτλ.
Ἀπόλυσις.