[English] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Church calendar
Icons
Byzantine music
Contact details

Ἀρχική σελίς
Ἀρχική σελίς

Ὁμιλία τῆς Α.Θ.Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου κατά τήν Θείαν Λειτουργίαν ἐν τῷ Ἱερῷ Ναῷ Ἁγίου Βασιλείου Τρίγλιας (Τρίγλια, 19 Ἰανουαρίου 2019)

Ἐπιστροφή
Ἐπιστροφή

* * *

Ἀγαπητοί ἀδελφοί Ἱεράρχαι, ἅγιε Προύσης κ. Ἐλπιδοφόρε καί ἅγιε Ἁλικαρνασσοῦ κ. Ἀδριανέ,
Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες,
Προσφιλέστατοι Τριγλιανοί,
Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Δοξολογοῦμεν τόν φιλάνθρωπον Θεόν, ὁ ὁποῖος μᾶς ἀξιώνει σήμερα νά τελέσωμεν τήν Θείαν Λειτουργίαν τῶν Θεοφανείων καί τήν κατάδυσιν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ εἰς τήν ἱστορικήν Τρίγλιαν. Συλλειτουργεῖ μαζί μας εἰς τόν ἱστορικόν ναόν του καί ὁ Μέγας Βασίλειος, ὁ οὐρανοφάντωρ Ἀρχιεπίσκοπος Καισαρείας τῆς Καππαδοκίας, ὁ ὑψιπέτης ἀετός τῆς θεολογίας, ὁ στῦλος καί τό ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας, ὁ πρωτοπόρος καί πρωτεργάτης τῆς ὠργανωμένης φιλανθρωπίας καί κοινωνικῆς προνοίας, τό σύμβολον τῆς θυσιαστικῆς ἀγάπης πρός τόν ἄνθρωπον. Ἀγάλλονται καί αἱ ψυχαί τῶν προγόνων μας, οἱ ὁποῖοι ἀναπαύονται εἰς αὐτά τά χώματα. Ὅλοι εἶναι μαζί μας κατά τήν ἑόρτιον αὐτήν ἡμέραν.
Εὐχαριστοῦμεν ὅλους τούς Τριγλιανούς, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται σήμερα μαζί μας, καί ὅλους τούς ἄλλους εὐσεβείς προσκυνητάς. Ἡ ἐπίσκεψις εἰς τά ἁγιασμένα μέρη τῆς Μικρᾶς Ἀσίας προκαλεῖ πάντοτε ἔντονον συγκίνησιν καί ὑπαρξιακόν συγκλονισμόν, τά ὁποῖα δέν δυνάμεθα νά κατανοήσωμεν, ἐάν δέν εὑρεθῶμεν οἱ ἴδιοι εἰς τήν ἁγιότοκον αὐτήν γῆν.
Συγχαίρομεν τόν ποιμενάρχην τῆς ἐπαρχίας αὐτῆς, τόν Ἱερώτατον ἀδελφόν Μητροπολίτην Προύσης Ἐλπιδοφόρον, διά τήν πρωτοβουλίαν τῆς ὀργανώσεως τῆς σημερινῆς ἑορτίου λατρευτικῆς συνάξεως καί τόν προτρέπομεν νά συνεχίσῃ τό εὐλογημένον ἔργον του, ἐκκλησιαστικόν, ποιμαντικόν, συγγραφικόν, θεολογικόν.
Εἶναι ἡ πρώτη φορά ἀπό τόν Ἰανουάριον τοῦ 1922, πού τελεῖται κατάδυσις τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καί Ἁγιασμός τῶν ὑδάτων εἰς τήν Τρίγλιαν, εἰς τά πανέμορφα νότια παράλια τῆς καλλίστης θαλάσσης τοῦ Μαρμαρᾶ.
Ὅπως διηγοῦνται οἱ παλαιότεροι, ἐδῶ εἰς τήν Τρίγλιαν, τά Θεοφάνεια, μετά τόν Ἁγιασμόν τῶν ὑδάτων, οἱ Ἱερεῖς, μέ τήν συνοδείαν τῶν νέων, οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν εἰς τήν θάλασσαν διά νά ἀνασύρουν τόν Σταυρόν, ἐπεσκέπτοντο ὅλα τά σπίτια διά νά τά ἁγιάσουν.
Ἐδῶ ἡ πίστις ἦταν ὀργανικά δεμένη μέ τήν ζωήν. Ὅλα ἄρχιζαν μέ τήν ἐπίκλησιν τοῦ ὀνόματος τοῦ Θεοῦ. Τόν σῖτον, τόν οἶνον καί τό ἔλαιον, εὐλογημένα προϊόντα τῆς γῆς καί τοῦ προσωπικοῦ μόχθου των, οἱ πιστοί τά ἔφερναν εἰς τήν Ἐκκλησίαν, προσφοράν εὐχαριστίας πρός τόν δωρεοδότην Θεόν. Αἱ ἑορταί καθώριζαν καί ὠμόρφαιναν τόν χρόνον τῆς ζωῆς καί τούς ρυθμούς τῆς καθημερινότητος. Θαυμαστά γεγονότα συνεδέοντο μέ τά χωρία καί τάς πόλεις, τά ἐξωκκλήσια, τά μοναστήρια, τά ἁγιάσματα καί τάς πηγάς, τάς μεγάλας ἑορτάς καί τούς ἁγίους, τούς προστάτας καί τό στήριγμα τῶν πιστῶν.

Ἀγαπητοί Τριγλιανοί,

Ὁ Πατριάρχης σᾶς συμβουλεύει καί σᾶς παρακαλεῖ νά μή λησμονήσετε τίς ρίζες σας. Νά μεταδίδετε εἰς τά τέκνα σας τάς πολυτίμους ἀξίας τῆς παραδόσεώς μας καί τόν ὑψηλόν πολιτισμόν τῶν προγόνων σας. Νά τά βοηθῆτε νά ἀποδεχθοῦν τήν μικρασιατικήν καταγωγήν των ὡς κεντρικόν στοιχεῖον τῆς ταυτότητός των. Νά ἔχετε συνεχῶς εἰς τόν νοῦν καί τήν καρδίαν σας τήν γῆν τῶν Πατέρων σας, νά ἐπισκέπτεσθε τήν ἀλησμόνητον πατρίδα, ὅπου βέβαια δέν εἶσθε ἁπλοῖ ἐπισκέπται, ἀλλά σάρξ ἐκ τῆς σαρκός της. Δέν πρέπει νά ὁμιλοῦμε διά «περασμένα μεγαλεῖα,» πού «διηγώντας τα νά κλαῖς», ὅπως στιχουργεῖ ὁ ποιητής, ἀλλά διά τά «περασμένα μεγαλεῖα» πού  διηγώντας τα «νά μήν κλαῖς», ὅπως ἔλεγεν ὁ ἀοίδιμος Προκάτοχός μας εἰς τόν Οἰκουμενικόν Θρόνον Πατριάρχης Ἀθηναγόρας. Ὑπάρχει παντοῦ εἰς τά εὐλογημένα αὐτά χώματα ἡ σφραγίδα τοῦ Ὀρθοδόξου τρόπου τοῦ βίου, ἡ θυσία τῶν μαρτύρων τῆς πίστεως, ἡ εὔλαλη σιωπή τῶν ἐρειπωμένων ναῶν, ἐξωκκλησιῶν, ἱερῶν μονῶν, κοιμητηρίων καί λοιπῶν σεπτῶν προσκυνημάτων τοῦ Γένους, τά «θεόκτιστα» σπίτια εἰς τό μέτρον τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, τά ὑπέροχα σχολεῖα, ὅλα κατάλοιπα τῆς πολιτισμικῆς ἀποτυπώσεως τῆς εὐσεβείας καί τῆς εὐφυΐας, τῆς ἐνθέου βιοτῆς καί τοῦ σταυροαναστασίμου ἤθους τῶν ὀρθοδόξων πιστῶν.
Καθ᾽ ὅλην τήν διάρκειαν τῆς Πατριαρχίας μας, ἡ ὁποία διανύει, χάριτι καί εὐδοκίᾳ τοῦ πανδώρου Θεοῦ, τό 28ον ἔτος της, ἀγωνισθήκαμε διά νά ἀκουσθῆ καί πάλιν, μετά ἀπό πολλάς δεκαετίας σιωπῆς, εἰς τήν Μικράν Ἀσίαν, τόν Πόντον καί τήν Ἀνατολικήν Θράκην, τό «Εὐλογημένη ἡ Βασιλεία τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» καί τό «Χριστός Ἀνέστη», νά χαροῦν αἱ ψυχαί τῶν κεκοιμημένων καί προσδοκώντων ἀνάστασιν νεκρῶν, τό Εὐαγγέλιον τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου καί τήν δοξολογίαν τοῦ ὀνόματος τοῦ Θεοῦ.
Σήμερα ἐτελέσαμε τόν Μέγαν Ἁγιασμόν καί τήν Θείαν Λειτουργίαν τῶν Θεοφανείων. Τό «Ἐν Ἰορδάνῃ βαπτιζομένου Σου, Κύριε», τό «Ἐπεφάνης σήμερον τῇ Οἰκουμένῃ» καί ἡ Εὐχή τοῦ Μεγάλου Ἁγιασμοῦ ἀναγγέλλουν ὅτι ὁ ἴδιος ὁ Θεός εἰσήλθε εἰς τά ὕδατα τοῦ Ἰορδάνου «σχήματι ἀνθρώπου» καί ἑνώθηκε ὄχι μόνον μέ τόν ἄνθρωπον, ἀλλά μέ ὁλόκληρον τήν κτίσιν, ὅτι ἐν Χριστῷ τά πάντα ἀνεκαινίσθησαν, ἀνεγεννήθησαν, ἐφωτίσθησαν, ὅτι ὅλη ἠ Ὀρθόδοξος πίστις μας εἶναι φῶς, καί ἀντανακλᾶ τό ὑπερουράνιον φῶς τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ, τό μυστήριον τοῦ ὁποίου ἐφανερώθη κατά τήν Βάπτισιν τοῦ Κυρίου.


Ἀγαπητοί ἀδελφοί καί προσφιλῆ τέκνα,

Πορεύεται ἡ ζωή, ἔρχονται καί παρέρχονται αἱ γενεαί τῶν ἀνθρώπων, καί ἡμεῖς οἱ Χριστιανοί ἔχομεν ἀμετακίνητον βεβαιότητα ὅτι τό μέλλον, ἀνεξαρτήτως ἀπό ὅλας τάς ἐξελίξεις καί τά ἀπρόοπτα, θά εἶναι σωτήριον ἐν Χριστῷ, ὁ ὁποῖος εἶναι τό «ἄλφα καί τό ὠμέγα», «ἡ ἀρχή καί τό τέλος» (πρβλ. Ἀποκ. κβ´, 13).
Ὁ Χριστός ἦλθεν εἰς τόν κόσμον διά νά χαρίσῃ εἰς τόν ἄνθρωπον «καινόν νοῦν καί καινήν ψυχήν, καί καινούς ὀφθαλμούς, καινά ὦτα, καινήν γλῶτταν πνευματικήν», νά καταστήσῃ «καινούς ἀνθρώπους τούς πιστεύοντας αὐτῷ» (PG 34, 180). Αὐτά εἶναι ἔνθεα λόγια τοῦ Ὁσίου Μακαρίου τοῦ Αἰγυπτίου, τοῦ ὁποίου τήν μνήμην τιμᾷ σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας. Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἶναι «τό μυστήριον καί τό θαῦμα τοῦ Καινοῦ ἐν τῷ κόσμῳ». Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος, ὁ Πατριάρχης τῆς ἀγάπης καί τῆς φιλανθρωπίας, ἀναφωνεῖ: «Στῦλός ἐστι τῆς οἰκουμένης ἡ Ἐκκλησία, καί μυστήριον μέγα καί εὐσεβείας μυστήριον» (PG 62, 554). Ἡ Ἐκκλησία θά παραμείνῃ εἰς τόν αἰῶνα τόπος ἀνακαινίσεως καί ἁγιασμοῦ τῆς ζωῆς μας, ζωή ἀγάπης καί διακονίας, πρόγευσις τῆς τελικῆς πληρώσεως τῆς Θείας Οἰκονομίας εἰς τήν ἐπουράνιον Βασιλείαν.
Εὔχεσθε, τιμιώτατοι ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ, ὁ Κύριος τῆς δόξης, ὁ ὑπό Ἰωάννου ἐν Ἰορδάνῃ βαπτισθῆναι καταδεξάμενος διά τήν ἡμῶν σωτηρίαν, πρεσβείαις τῆς Ἁγιοπρώτου Παναγίας τῆς Παντοβασίλισσας, ἱκεσίαις τοῦ οὐρανοφάντορος Βασιλείου τοῦ Μεγάλου καί πάντων τῶν Ἁγίων καί Μαρτύρων τῆς εὐλογημένης Μικρασιατικῆς γῆς, νά σκέπῃ καί νά κρατύνῃ τήν Ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Μεγάλην Ἐκκλησίαν, τήν «Ἐκκλησίαν τῶν τοῦ Χριστοῦ πενήτων», τήν «ἄρχουσαν καί πάσχουσαν», διά νά δίδῃ τήν καλήν μαρτυρίαν τῆς πίστεως, τῆς ἐλπίδος καί τῆς ἀγάπης εἰς τόν κόσμον.
Ὁ Πατριάρχης σας προσεύχεται ἀδιαλείπτως, ὁ Θεός τοῦ ἐλέους νά εὐλογῇ καί νά προστατεύῃ ὅλα τά τέκνα τῆς Μητρός Ἐκκλησίας, τά ἐγγύς καί τά μακράν, νά τά ὁδηγῇ εἰς ὁδόν εἰρήνης, ἡ ὁποία ὑπερέχει πάντα νοῦν.
Μέ αὐτάς τάς σκέψεις, σᾶς συγχαίρομεν ὅλους διά τήν παρουσίαν σας, ἀπονέμοντες δέ εἰς ὅλους σας ἀπό καρδίας τήν Πατριαρχικήν μας εὐλογίαν, ἐπικαλούμεθα ἐφ᾽ ὑμᾶς καί ἐπί τούς οἰκείους σας τήν Χάριν καί τό Ἔλεος τοῦ Θεοῦ τῆς ἀγάπης, τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι πάντοτε «μεθ᾽ ἡμῶν», εἶναι πάντοτε μαζί μας.