[English] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Church calendar
Icons
Byzantine music
Contact details

Ἀρχική σελίς
Ἀρχική σελίς

Προσφώνησις τῆς Α.Θ.Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου κατά τήν Δεξίωσιν μετά τήν Χειροτονίαν τοῦ Ἱερολ. Διακόνου κ. Ἰακώβου Krochak (Φανάριον, 30 Νοεμβρίου 2018)

Ἐπιστροφή
Ἐπιστροφή


*  *  *
Ἱερώτατοι καί Θεοφιλέστατοι ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,
Σεβασμιώτατε Καρδινάλιε κ. Kurt Koch μετά τῆς τιμίας ὑμῶν Συνοδείας,
Ἐξοχώτατοι,
Τέκνα ἐν Κυρίῳ λίαν ἀγαπητά,

Μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου σήμερα καί ἡ Μεγάλη τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία ἔχει διπλῆν χαράν: Τήν τῆς Θρονικῆς της ἑορτῆς καί ἐκείνην τῆς χειροτονίας ἑνός νέου διακόνου, ἑνός νέου εὐέλπιδος κληρικοῦ, ὁ ὁποῖος ἐντάσσεται ἀπό τῆς σήμερον ὡς νέον μέλος εἰς τήν προσφιλῆ Πατριαρχικήν μας Αὐλήν.
Ἡ Μητέρα ἀποκτᾷ ἕνα νέον υἱόν, μορφωμένον, γλωσσομαθῆ, σεμνόν καί εὐάγωγον, υἱόν ἱερέως οὐκρανικῆς καταγωγῆς, διακονοῦντος ἐν Καναδᾷ, πού σημαίνει ὅτι ὁ διάκονος Ἰάκωβος ἔχει ἀνατολικάς καί δυτικάς καταβολάς, τυγχάνει δέ άπόφοιτος τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης καί τοῦ Ἰνστιτούτου Μεταπτυχιακῶν Σπουδῶν Ὀρθοδόξου Θεολογίας τοῦ Σαμπεζύ. Σήμερα, ἀπό τό Φανάρι ἐκπέμπεται μία νέα ἀκτίς, ἡ ὁποία εὐχόμεθα νά γίνῃ πυρσός καί νά σκορπίζῃ, τό φῶς τοῦ Φαναρίου, τό ἱλαρόν, τό ἀνέσπερον, τό γλυκύ, πού φωτίζει τά βήματα τῶν ἀνθρώπων καί τούς ὁδηγεῖ εἰς φωτεινούς ὁρίζοντας, ἀνοικτοσύνη, ἀνθρωπιά, μακρυά ἀπό στενόψυχες προσεγγίσεις, ζηλωτισμούς, φονταμενταλισμούς καί ἄγονον κριτικήν. Ὅπως ἐλέγαμε πρό ἡμερῶν εἰς τήν Βενετίαν, ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία προσεγγίζει τά μεγάλα προβλήματα τῆς ἐποχῆς μας ὄχι ὡς κριτής, οὔτε ἀμυντικῶς, ἀλλά μέ ἐναλλακτικήν πρότασιν ζωῆς, ἡ ὁποία ἀξιοποιεῖ καί τάς θετικάς προοπτικάς τοῦ συγχρόνου πολιτισμοῦ. Ἡ ἀποστολή τῆς Ἐκκλησίας δέν εἶναι νά καταδικάζῃ καί ἀπορρίπτῃ τόν κόσμον, ἀλλά ὡς "Θεοῦ συνεργός" νά συμβάλλῃ εἰς τήν ἐν Χριστῷ μεταμόρφωσίν του.
Ἀγαπητέ μας π. Ἰάκωβε,
Καλῶς μᾶς ἦλθες εἰς τήν Βασιλεύουσαν πόλιν, εἰς τοῦ Βασπόρου τ᾿ ἀγιονέρια, εἰς τό Κέντρον τῆς Ὀρθοδοξίας· καί ἦλθες εἰς αὐτό οἰκειοθελῶς, αὐθορμήτως, διά νά ἀφιερωθεῖς ψυχῇ τε καί σώματι εἰς αὐτό καί εἰς τήν οἰκουμενικήν διακονίαν καί ἀποστολήν του, ὡς ἕνας πιστός ὑπηρέτης καί διάκονός του, μετέχων εἰς τίς χαρές καί είς τίς λύπες του, εἰς τήν ἀγωνίαν του καί εἰς τήν δόξαν του, εἰς τήν δυσφημίαν καί τήν εὐφημίαν του. Αὐτά ὅλα ἦσαν πάντοτε συνυφασμένα εἰς τήν ζωήν τοῦ μαρτυρικοῦ ἅμα καί θεοδοξάστου Θρόνου μας, ὁ ὁποῖος παρά τάς περιπετείας τῆς ἱστορίας του "ἰδού ζῇ", καί σύν Θεῷ θά ζῇ μέχρι τῆς συντελείας τῶν αἰώνων, παρά τάς ἐναντίον του ἐπιβουλάς καί τάς ἀσχημίας ἀλλαχόθεν τε καί ἐκ ψευδαδέλφων· αὐτοί ποτέ δέν ἔλειψαν ἀπό τήν ζωήν του, καί μάλιστα μεταξύ τῶν ὑπ' αὐτοῦ πολλαχῶς εὐεργετηθέντων.
Σέ ὠνομάσαμεν Ἰάκωβον διά νά ἔχῃς τήν χάριν καί τήν προστασίαν τοῦ νέου Ἁγίου τῆς Ἐκκλησίας μας Ἰακώβου τοῦ Τσαλίκη, τοῦ ἐκ Λιβυσίου τῆς Μάκρης καταγομένου καί διά τοῦτο φορέως ὑπάρξαντος ὅλων τῶν ἀρετῶν τοῦ μικρασιατικοῦ Ἑλληνισμοῦ καί τοῦ πολιτισμοῦ αὐτοῦ, τόν ὁποῖον καί μετεφύτευσε παντοῦ ὅπου διηκόνησεν. Εἶναι μεγάλη εὐλογία διά τό Πατριαρχεῖον μας καί δι' ὅλην τήν Ἐκκλησίαν ἡ πρόσφατος ἁγιοκατάταξις τῶν ὁσίων πατέρων Πορφυρίου τοῦ Καυσοκαλυβίτου, Παϊσίου τοῦ Καππαδόκου καί Ἁγιορείτου, Ἰακώβου τοῦ Τσαλίκη τοῦ ἐν Εὐβοίᾳ καί Ἀμφιλοχίου τοῦ ἐν Πάτμῳ, τούς ὁποίους ἄπαντας ἐγνωρίσαμεν ἐν τῇ ζωῇ καί ἐλάβομεν τήν εὐχήν των. Θά ἑορτάζῃς μέ τόν Ἅγιον Ἰάκωβον τήν 22αν Νοεμβρίου ἑκάστου ἔτους.
Ὅμως, ἀγαπητέ διάκονε Ἰάκωβε, κατά τήν ἐπιλογήν τοῦ νέου ὀνόματός σου ἐσκέφθημεν ἐν εὐγνωμοσύνῃ καί πρεσβυτέρους ἐνταῦθα καί ἐντεῦθεν φερωνύμους ἀδελφούς, διότι τό ὀνομα τοῦτο ἦτο σύνηθες παρ΄ ἡμῖν. Καί συγκεκριμένως ἐνεθυμήθημεν καί τιμῶμεν σήμερον:
α) τόν πολιόν Μητροπολίτην Δέρκων Ἰάκωβον, τόν ἐπί τέταρτον περίπου αἰῶνος καί ὑπό λίαν δυσχερεῖς συνθήκας διαποιμάναντα τήν προσφιλῆ γενέτειραν ἡμῶν Ἴμβρον.
β) Τόν Ἀρχιεπίσκοπον Βορείου καί Νοτίου Ἀμερικῆς Ἰάκωβον, τόν ὁμοπάτριον καί πνευματικόν συγγενῆ τῆς ἡμετέρας Μετριότητος, ὁ ὁποῖος ἐπί μακράν σειράν ἐτῶν ἐδόξασε τό Γένος καί τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν εἰς τό Δυτικόν Ἡμισφαίριον.
γ) Τόν προώρως ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἀπελθόντα Μητροπολίτην Ἰκονίου Ἰάκωβον, τόν καί πρῶτον Σχολάρχην ἡμῶν ἐν Χάλκῃ, τοῦ ὁποίου τά ὀστᾶ ἠξιώθημεν νά μεταφέρωμεν ἐκ Θεσσαλονίκης καί νά καταθέσωμεν πλησίον τῶν ἄλλων ἀδελφῶν Ἱεραρχῶν, τῶν ἀναπαυομένων ἐν τῇ Ἱ. Μονῇ Βαλουκλῆ
δ) Τόν τραγικῶς τό ζῆν ἐκμετρήσαντα Φιλαδελφείας καί εἴτα Γερμανίας Ἰάκωβον, τοῦ ὁποίου ἐπί δεκαεξαετίαν διάδοχος ὑπήρξαμεν εἰς τόν Θρόνον τῆς Φιλαδελφείας καί τήν Προεδρίαν τῆς Βενετίας, καί, τέλος
ε) Τόν ἐπίσης ἀώρως πρότριτα ἐκ μέσου ἡμῶν ἁρπαγέντα Πριγκηποννήσων Ἰάκωβον, συνεργάτην ἡμῶν ἐπί πλεῖστα ἔτη ἐν τῇ Πατριαρχικῇ Αὐλῇ καί τῇ Ἁγίᾳ καί Ἱερᾷ Συνόδῳ, τῶν ὁποίων πάντων ἡ μνήμη εἴθε νά εἶναι αἰωνία καί ἄληστος.
Αὐτῶν τῶν σπουδαίων Ἱεραρχῶν τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας τόν βίον καί τά ἔργα νά μελετᾷς, π. Ἰάκωβε, καί νά προσπαθῇς εἰς ὅλην σου τήν ἐκκλησιαστικήν πορείαν νά μιμῆσαι τό παράδειγμα καί νά τιμᾷς τό ὄνομά των μέ τό ὁποῖον ἐτιμήθης σήμερον.
Καί νά παραμείνῃς διάκονος εἰς ὁποιοδήποτε ἐκκλησιαστικόν ἀξίωμα καί ἄν ἀνέλθῃς, μιμούμενος τόν Κύριον, ὁ ὁποῖος οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι ἀλλά διακονῆσαι καί δοῦναι τήν ψυχήν αὐτοῦ λύτρον ἀντί πολλῶν, καί, ἀκόμη, τήν Μητέρα μας Ἐκκλησίαν, ἡ ὁποία δέν παύει ἀνά τούς αἰῶνας νά διακονῇ τοῖς ἐγγύς καί τοῖς μακράν, ὅπως τό κάμει καί τώρα μέ τήν περίπτωσιν τῆς πατρίδος τῶν προγόνων σου, τῆς Οἰκρανίας.
Διάκονε Ἰάκωβε,
Ἔντεινε καί κατευοδοῦ. Ἀνδρίζου καί ἀγωνίζου τόν ἀγῶνα τόν καλόν διά νά λάβῃς εἰς τό τέλος τόν ἀμαράντινον τῆς δόξης στέφανον. Ἄξιος!