[English] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Church calendar
Icons
Byzantine music
Contact details

Ἀρχική σελίς
Ἀρχική σελίς

ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ Α.Θ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ. κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΡΕΙΠΙΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΣ ΑΡΤΑΚΗΣ ΚΥΖΙΚΟΥ
(23 Αὐγούστου 2018)

Ἐπιστροφή
Ἐπιστροφή

Ἱερώτατοι Ἀδελφοὶ Ἱεράρχαι, εὐλαβέστατοι λοιποὶ κληρικοί, εὐγενεστάτη κ. Γενικὴ Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος ἐν Σμύρνῃ, ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου καὶ λοιπὰ εὐλογημένα τέκνα τῆς Ἐκκλησίας, ἰδίᾳ τὰ καταγόμενα ἐκ τῆς ἱστορικῆς ταύτης Μητροπόλεως Κυζίκου, καὶ ὅλοι οἱ παρακολουθοῦντες δορυφορικῶς τὴν θείαν λειτουργίαν μας,

Μᾶς ἠξίωσεν ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ νὰ συναχθοῦμε καὶ ἐφέτος ἐδῶ εἰς αὐτὰ τὰ σεπτὰ ἐρείπια μεγάλου σεβάσματος τῆς Πίστεως καὶ τοῦ Γένους μας, προκειμένου νὰ ἀποδώσωμεν εὐλαβῶς τὴν μεγίστην τῶν Θεομητορικῶν ἑορτῶν, τοὐτέστι τὴν Κοίμησιν τῆς Παναγίας μας. Ἐπὶ τριακοσίας ἑξήκοντα πέντε ἡμέρας κατ’ ἔτος ἡ Φανερωμένη τῆς Κυζίκου κοσμεῖ, εὐλογεῖ, ἁγιάζει καὶ φυλάττει ἀγρύπνως τὸν πάνσεπτον Πατριαρχικὸν Ναόν μας καὶ τὸ Σεπτὸν Κέντρον τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας ἐν Φαναρίῳ. Μίαν ἐξ αυτῶν τῶν ἡμερῶν, προσδιοριζομένην ἀπὸ τετραετίας εἰς τὴν 23ην Αὐγούστου, ὁ Πατριάρχης ἀποδίδει τὸ ὀφειλόμενον χρέος εὐγνωμοσύνης πρὸς τὴν Θεοτόκον, προσερχόμενος αὐτοπροσώπως μετὰ τῆς συνοδείας του ἐνταῦθα εἰς τὴν ἀρχαίαν ἑστίαν της, καὶ τελῶν πρὸς τιμήν της τὴν πανηγυρικὴν Θείαν Λειτουργίαν, συμπροσευχομένου πλήθους πιστῶν, μάλιστα δὲ ἐκ τῶν ἀπογόνων τῶν ἐντεῦθεν ὑπὸ λίαν τραγικὰς συνθήκας ἐκριζωθέντων πρὸ ἑνὸς σχεδὸν αἰῶνος εὐσεβῶν ὁμογενῶν καὶ ἐντοπίων. Ἐρχόμεθα ἐδῶ διὰ νὰ εἴπωμεν εἰς τὴν Φανερωμένην τὸ μεγάλο «εὐχαριστῶ» τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Πατριάρχου ἔναντι ὅσων καθημερινῶς Ἐκείνη μᾶς εὐεργετεῖ. Ἐρχόμεθα διὰ νὰ ἁγιάσωμεν διὰ τῆς Θείας Λειτουργίας τὸν τόπον ποὺ ἀγριεύει, διατελῶν ἀλειτούργητος ἐπὶ μακρὸν καὶ ἀλιβάνιστος. Ἐρχόμεθα διὰ νὰ μνημονεύσωμεν τοὺς πολλοὺς Ἁγίους τῆς περιοχῆς, ἀλλὰ καὶ τὰς ψυχὰς τῶν κεκοιμημένων προγόνων μας. Τόσον ἐκείνων ποὺ ηὗραν ἀνάπαυσιν εἰς αὐτὰ τὰ γνωστά των καὶ λίαν προσφιλῆ χώματα, ὅσων καὶ ἐκείνων ποὺ ἀναπαύονται εἰς ἄλλην γῆν, ἀποθανὀντες μὲ ἀθεράπευτον τὴν νοσταλγίαν τῆς πατρίδος των! Ἐρχόμεθα διὰ νὰ διατηρήσωμεν ἀναμένην τὴν κανδήλαν τῆς μνήμης, τὸ φέγγος τῆς ὁποίας εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητον διὰ νὰ βαδίσωμεν μὲ ἀσφάλειαν τὴν σκληρὰν ὁδόν, ποὺ ὡς Ἐσταυρωμένη Ἐκκλησία Κωνσταντινουπόλεως καὶ ὡς εὐσεβὲς Γένος ἔχομεν ἐνὠπιόν μας εἰς τὰς πολλαχῶς καὶ πολυτρόπως δυσκόλους ἡμέρας ταύτας! Ἐρχόμεθα διὰ νὰ λατρεύσωμεν τὸν Πανάγιον Υἱὸν τῆς Φανερωμένης, νὰ Τὸν δοξολογήσωμεν, νὰ Τοῦ προσφέρωμεν τὴν ἀναίμακτον ἱερουργίαν τῆς Θείας Εὐχαριστίας, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ Τοῦ εἴπωμεν τὸ παράπονον τῆς πονεμένης Ρωμιοσύνης, καὶ νὰ Τοῦ ἐκφράσωμεν τὴν ἐλπίδα τὴν ὁποίαν στηρίζομεν εἰς τὴν φιλανθρωπίαν, τὴν ἀγάπην, τοὺς οἰκτιρμοὺς καὶ τὸ πολὺ ἔλεός Του! Νὰ Τοῦ εἴπωμεν τὸ «ἡμάρτομεν εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν Σου» καὶ συνεπείᾳ τούτου «ἐταπείνωσας ἡμᾶς ἕως σφόδρα»! Ἀλλὰ καὶ νὰ Τὸν βεβαιώσωμεν: «Σοὶ μόνῳ λατρεύομεν, οὐκ οἴδαμεν προσκυνεῖν θεῷ ἀλλοτρίῳ»! Νὰ Τοῦ ἐκφράσωμεν τὴν εὐγνωμοσύνην μας δι’ ὅλας Του τὰς εὐεργεσίας, τὰς φανερὰς καὶ προδήλους τῆς ἁγίας δεξιᾶς Του, ἀλλὰ καὶ τὰς ἀφανεῖς καὶ κεκαλυμμένας τῆς ἐξ ἴσου ἁγίας ἀριστερᾶς Του, καὶ νὰ Τὸν παρακαλέσωμεν διὰ καλλιτέρας ἡμέρας, ἡμέρας ἀναψύξεως καὶ ἀνατάσεως δι’ ὅλους τοὺς Χριστιανούς, καὶ ὅλον τὸν ἐμπερίστατον κόσμον μας. Ἐρχόμεθα ἀκόμη διὰ νὰ ψηλαφήσωμεν τὰς ρίζας καὶ τὴν ἱστορίαν μας ποὺ ἔχουν βάθος ἀμέτρητον, νὰ ἐμπνευσθοῦμε ἀπὸ τὰ ὁρώμενα καὶ ἀπὸ ὅσα ἡ γνῶσις τοῦ νοὸς καὶ ἡ μυστικὴ φωνὴ τῆς καρδίας θὰ μᾶς πληροφορήσουν, καὶ νὰ ἀντλήσωμεν δυνάμεις διὰ τὸ σήμερον καὶ τὸ αὔριον. Ὁ Ἀνταῖος ἐκεῖνος τῆς μυθολογίας ἐλάμβανε δύναμιν πατώντας εἰς τὴν γῆν. Καὶ ἐμεῖς λαμβάνομεν πολλὰς δυνάμεις πατώντας, γονυπετώντας καὶ προσευχόμενοι εἰς τὴν γῆν τῶν πατέρων μας. Γῆν ποτισμένην μὲ πολὺν εἰρηνικὸν ἱδρῶτα, μὲ πολλὰ δάκρυα καὶ μὲ πολὺ μαρτυρικὸν αἷμα, ὅπως τῶν Ἁγίων Ἐννέα Μαρτύρων τῶν ἐν Κυζίκῳ, ὅπως τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Μύρωνος, ὁμοίως ἐν Κυζίκῳ ἀθλήσαντος, καὶ ἄλλων πολλῶν.

Ἀλλά, εἰς τὴν Θεοτόκον καὶ Κυρίαν πάντων ἡμῶν ἄς ἐπιστρέψωμεν. Δὲν μᾶς ἤρκεσε μία ἡμέρα πανηγύρεως τῆς πανεκλάμπρου καὶ «πεποικιλμένης τῇ θείᾳ δόξῃ» ἑορτῆς τῆς πανσέπτου Κοιμήσεως καὶ εἰς οὐρανοὺς σεβασμίας Μεταστάσεώς Της, ἔστω καὶ ἄν ἐκάμαμε προετοιμασίαν δύο ὁλοκλήρων ἑβδομάδων μὲ νηστείαν, μὲ προσευχήν, μὲ μικρὰς καὶ μεγάλας Παρακλήσεις εἰς τὴν Χάριν Της, μὲ προεόρτιον ἡμέραν καὶ ἀναλόγους ὕμνους, μὲ μεγαλοπρεπῆ Ἑσπερινὸν καὶ δοξαστικὸν ὀκτώηχον πάντερπνον. Συνεχίζομεν τὸν εὐκλεῆ ἑορτασμὸν ἐπὶ ἐννέα ἀκόμη μεθεόρτους ἡμέρας μέχρι τῆς σήμερον. Σήμερον τὸν κατακλείομεν μὲ τὰ «Ἐννιάμερα» τῆς λαϊκῆς εὐσεβείας, μὲ τὴν «Ἀπόδοσιν» τῆς Θεολογικῆς ὁρολογίας. Καὶ ἡ Ἀπόδοσις φέρει σχεδὸν τὰ ἴσα τῆς κυρίως ἑορτίου ἡμέρας, τοὐλάχιστον ὅσον ἀφορᾶ εἰς τὴν ὑμνολογίαν καὶ τὴν ὅλην ἱερὰν Ἀκολουθίαν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν  συμμετοχήν, τὴν κατάνυξιν, τὴν γλυκερὰν χαρμολύπην καὶ τὸν ἱερὸν ἐνθουσιασμὸν τῶν πιστῶν. Καὶ σήμερον οἱ πιστοὶ κυκλώνουν τὸ Θεοδόχον σῶμα τῆς πανάγνου Θεομήτορος εἰς τὴν ζωαρχικὴν καταστολὴν καὶ ἀνθρωπίνην κατάπαυσίν του, κομίζοντες τὰ πρόσφορα τῆς εὐσεβείας των, τοὺς ἄρτους, τὰ ἄνθη, τὰ κεριὰ καὶ τὰ θυμιάματα τῆς εὐλαβείας των, τὰ δάκρυα τῆς καρδίας των, τὴν μελωδίαν τῶν ὕμνων καὶ τὴν εὐωδίαν τῶν προσευχῶν των. Καὶ πάνυ πρεπόντως! Διότι Ἐκείνη εἶναι «μετὰ Θεὸν ἡ θεός, τὰ δευτερεῖα τῆς Τριάδος ἡ ἔχουσα», κατὰ τὴν χαρακτηριστικὴν ἔκφρασιν τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου Κρήτης. Εἶναι τὸ μεθόριον μεταξὺ κτίσεως καὶ Κτίστου. Ἡ ἀκροτάτη κορυφὴ τῶν πλασμάτων τοῦ Θεοῦ, τὸ χρυσοπλοκώτατον κάλλος ὅλης τῆς Δημιουργίας, ἡ «τιμιωτέρα τῶν Χερουβὶμ καὶ ἐνδοξοτέρα ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφίμ»! Ἡ Θυγατέρα τοῦ Οὐρανίου Βασιλέως, ἡ ἔχουσα ὅλην τὴν δόξαν Της ἔσωθεν, ἐκ τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου ποὺ ἐκυοφόρησεν. Ἡ Κυρία τῶν Ἀγγέλων καὶ τῶν πάντων Βασίλισσα – Παντάνασσα! Ἀλλὰ παραλλήλως εἶναι καὶ ἡ γλυκυτάτη Μητέρα ὅλων τῶν Χριστιανῶν, ἀσφαλὲς καταφύγιον καὶ φιλόστοργος ἀγκάλη διὰ κάθε πιστόν! Εἶναι πρὸς τούτοις καὶ ἡ Ὑπέρμαχος Στρατηγὸς τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν Γένους, τὸ ὁποῖον πολλάκις μεγάλως εὐηργέτησε καὶ ἀποφασιστικῶς ἐπροστάτευσεν εἰς κρισίμους ὥρας καὶ δυσκόλους περιστάσεις. Τί φυσικώτερον, λοιπόν, ἀπὸ τὸ νὰ σπεύσωμεν ὅλοι ἀγαλλομένῳ ποδὶ διὰ νὰ κυκλώσωμεν καὶ πάλιν τὸ ζωοδόχον σκῆνος Της, νὰ καταφιλήσωμεν εὐλαβῶς τὰς κατεσταλμένας τιμίας χεῖρας καὶ τοὺς ἀχράντους πόδας Της, νὰ Τῆς ψάλλωμεν μαζὶ μὲ τοὺς ἐκ περάτων θαυμαστῶς συναθροισθέντας ἁγίους Ἀποστόλους ἀπὸ τὸ κέντρον τῆς ψυχῆς μας «ᾠδὴν τὴν ἐξόδιον» καὶ νὰ λάβωμεν τὴν πολύτιμον εὐχήν Της; Εἰς ὅλα αὐτὰ μᾶς συνοδεύουν τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, ἐδῶ εἰς τό ἐρειπωμένο Μοναστήρι της, εἰς τὸ Kirazlı Manastırı τῆς Κυζικηνῆς Χερσονήσου. 

Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά!

Μετὰ ἀπὸ ὀλίγον θὰ ἐπιστρέψωμεν ὅλοι εἰς τὰ ἴδια, εἰς τὰ συνήθη ἔργα καὶ τὰς εὐθύνας μας. Μὲ ὅλα τὰ προβλήματα καὶ τὰς δυσκολίας τῆς καθημερινότητος. Ὅμως, δὲν θὰ εἴμεθα ἀσυνόδευτοι. Μαζί μας θὰ εὑρίσκεται νοερῶς ἡ Χάρις τῆς Ἀκοιμήτως κεκοιμημένης Θεομήτορος, σκέπουσα, προστατεύουσα, διαφυλάττουσα, παρηγοροῦ-σα, ἐνισχύουσα καὶ δροσίζουσα τὶς ψυχές μας μέσα στὸ καῦμα καὶ τὸν αὐχμὸ τῶν ἡμερῶν καὶ τὶς περιστάσεις τοῦ βίου. Ἡ Παναγία διαρκῶς θὰ εὑρίσκεται πρέσβυς μας ἐνώπιον τοῦ Θρόνου τῆς Χάριτος, δεομένη εἰς τὸν Χριστὸν μετὰ παρρησίας γιὰ ὅλους ὅσοι θελήσαμε νὰ τιμήσωμε τὴν ἀθάνατον Κοίμησίν της, ἤ μᾶλλον, ὀρθότερα, νὰ τιμηθοῦμε ἀπὸ τὴν ἴδια, διὰ τῆς συμμετοχῆς μας στὴν μεγάλη Της ἑορτή. Ἂς Τὴν παρακαλέσωμε, λοιπόν, μαζὶ μὲ μᾶς νὰ ἐνθυμῆται καὶ κάθε ἐμπερίστατον συνάνθρωπόν μας, κάθε ἀσθενῆ, κάθε ἀγωνιῶντα, κάθε ἀδικούμενον, κάθε καταπιεζόμενον, κάθε παρηγκωνισμένον καὶ λησμονημένον, κάθε κοπιῶντα καὶ πεφορτισμένον! Καὶ ὅταν θἀ ἔλθῃ ἡ ὥρα τοῦ καθενός μας νὰ ἀνακληθῶμεν εἰς τὴν ἄνω, τὴν αἰωνίαν καὶ μένουσαν Πατρίδα, Ἐκείνη νὰ εἶναι νυμφαγωγὸς καὶ ἐγγυήτρια τῆς σωτηρίας μας!
Χαίρετε πλεῖστα, Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ, καὶ πληροῦσθε πάντοτε ἀπὸ Θεομητορικὴν ἀγαλλίασιν καὶ γλυκύτητα. Μὴ λησμονῆτε τὴν σημερινὴν ἁγίαν ἐμπειρίαν ποὺ ἔχουμε ἐδῶ καὶ κάμετε τάμα εἰς τὸν ἑαυτόν σας νὰ ἔλθετε καὶ πάλιν! Καὶ τοῦ χρόνου καὶ τὸ ἐπιὸν ἔτος, καὶ εἰς ἔτη πολλά! Νὰ εἶσθε ὅλοι εὐλογημένοι παρὰ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ καὶ Ἁγίου Πνεύματος, τῆς Τρισηλίου Μιᾶς Θεότητος! Ἀμήν.